Kadıköy-Beşiktaş vapurunun tuvaletini hiç o gözle düşünmüş müsünüzdür?
Soğuk fayans. Yalpalayan tekne. Dışarıda boğaz rüzgarı.
Ve içeride, elinde yan flütle nefesini tutan bir kız.
Akbil basacak parası yoktu. Görevliler gelince yakalanmamak için sığınıyordu oraya — çalmaya devam edebilmek için tek çaresi buydu. İstanbul böyle değil mi; ya cebinde para olur, ya yerini bilirsin.
Evde onu bekleyen bir anne vardı.
Yaşlılara bakıyordu, merdiven siliyordu.
Kayserili bir kadının elleriydi bunlar — kızının okuyabilmesi için.
...
Yıllar geçti.
O vapur tuvaletindeki kız Melek Mosso oldu.
Harbiye sahneleri, dolu salonlar, alkışlar.
Ve bir gün kazandığı parayla annesini lüks bir otele götürdü.
Otelin önüne geldiklerinde annesi durdu.
Döner kapının önünde, bir adım atmadan durdu.
Sonra yere baktı.
"Kızım... Biz buraların hep arka kapısından girerdik. Ön kapıdan girmeyi hiç bilmeyiz."
...
Şimdi düşününce insanın içine oturuyor.
Kızılırmak Türkü Diyarı