Başbuğ gündemdeki konuları değerlendirdikten sonra, toplantının sona ermesi üzerine, Ankara’dan, Muğla’ya hareket etmek üzereydim. Birden içime doğdu, gelmişken Başbuğumu ziyaret edeyim diyerek yoldan geri dönüp, genel merkeze gittim. Sanki Başbuğumu uzun yıllar görmemişim gibi bir hisse kapılmıştım. Halbuki her ay bir, bazen iki defa görüştüğüm oluyordu.
Başbuğun özel kalem müdürü Sami Cezzaroğlu beye, Başbuğu ziyaret etmek istediğimi söylediğimde, “ziyaretçileri çıktıktan sonra sizi alalım” dedi. Beş on dakika sonra huzuruna çıktığımda, Başbuğ iki kolu açarak; “Neredesin oğlum, neredesin?” deyişini ve bu hareketini asla unutmam mümkün değil. Bir anne, baba şefkatiyle kollarını açışını hatırladıkça hep içim sızlar, O kadar alçak sesle konuşuyordu ki, ancak dudak hareketlerinden ne dediğini anlayabiliyordum.
Ben her zamanki saf halimle; “Efendim çok yoğun ziyaretçiniz var. Sizin fazla vaktinizi almak istemiyorum” sözüme, Başbuğ, ancak duyulabilecek kısık bir sesle; "Olur mu oğlum, olur mu, her gün gel, her gün gel” diye mukabelede bulundu.
İçime bir hüzün çökmüştü. Ankara’dan Fethiye’ye dönüş yolunda o an hep içimi kemirdi. Fethiye’de eşim ve Aytekin abime yaşadıklarımı anlattım. Başbuğumun o anne şefkatiyle kollarını açıp; “Neredesin oğlum neredesin?” demesi” beni ne kadar mutlu ettiyse, son derece o sessiz konuşması da içime o denli büyük bir dert olmuştu. Başbuğum sanki benimle vedalaşır gibiydi.
Arkadaşımız merhum Servet Kabaklı, Ülkücü hareketin büyük emektarı Galip Erdem hocamın 12 Mart 1997 günü, Ankara Kocatepe Camii’ndeki cenaze namazında, Başbuğum ile karşılaştıklarında, hâl hatırdan sonra, amcası Ahmet Kabaklı beye selam söylediğini “Bu dünyada ölmek de var, helalleşmek de var” dediğini anlatmıştı. Servet beyin amcası olan Ahmet Kabaklı ile Başbuğumun arasında o sıralar sebebini bilmediğim bir kırgınlık olduğunu duymuştum, içimden bir şeylerin koptuğunu hissediyorum.
Başbuğumun defnedildiği 8 Nisan 1997 günü Ahmet Kabaklı hoca, gazetesindeki “Alp Er Tuııga öldü ıııü” başlıklı yazısında, yeğeni Servet Kabaklının bana anlattığı Kocatepe Camii’nde Başbuğla arasında geçen “Ölmek de var, helalleşmek de var” sözlerini, “Başbuğun kerameti olsa gerek” diye yazmıştı… (Gültekin Çavuşoğlu)
(Kaynak: Gültekin Çavuşoğlu 🇹🇷 Başbuğ Alparslan Türkeş İle Hatıralarım 🇹🇷 Doğu Kütüphanesi, 2026-İst.)