Sırğaların 7000 ildən çox yaşı var. Bu zinət əşyasının tarixi olduqca qədimdir.
Dövrlər və dövrlər dəyişdikcə, onlar yalnız qadın və ya əksinə, kişi aksessuarı hesab olunurdu. Hətta onları taxmağın tamamilə qadağan edildiyi bir dövr də var idi.
Sırğalar kazaklar arasında fərqli bir xüsusiyyət idi: onlar sağ, sol və ya hər iki qulaqda taxılırdı.
Hərbi xidmətdə olanlara gəldikdə isə, sırğalar fərqli bir xüsusiyyət idi. Bəziləri sırğaları yalnız sol qulaqda, digərləri sağda, digərləri isə cüt-cüt, hər iki qulaqda taxırdılar. Və bunun bir səbəbi var idi.
Bir kazakın hansı qulağı taxmasından asılı olaraq, komandirlər əsgərləri döyüşə göndərərkən bundan bələdçi kimi istifadə edirdilər.
Kazaklar bu zinəti taxarkən dəbə hörmət etmirdilər. Komandirlər əsgərləri döyüşə göndərərkən sırğalardan bələdçi kimi istifadə edirdilər. Əgər sırğa sol qulaqdadırsa, bu, kişinin ailədə yeganə oğul olması demək idi, baxmayaraq ki, yeganə uşaq deyildi. Əgər sırğa sağ qulağında idisə, bu, onun ailəsindəki sonuncu kişi olduğu anlamına gəlirdi (ata tərəfdən oğulları, əmiləri və ya qardaşı oğlu yox idi).
Əgər sırğalar həm sağ, həm də sol qulaqlarında idisə, bu, onun ailədəki yeganə uşaq olduğu anlamına gəlirdi.
Əlbəttə ki, mümkün olduqda, komandirlər bu kazakların həyatını təhlükəyə atmamağa, onları qorumağa çalışırdılar.
Birincisi, bu, humanist idi; ikincisi, ailənin çörək qazananının ölümündən sonra valideynlərinin qayğısı cəmiyyətin çiyinlərinə düşürdü.
Lakin bu kazaklar hərbi əməliyyatlarda da fəal iştirak edirdilər, lakin cəbhə xəttində deyildilər ki, bu da onlara daha çox sağ qalmaq şansı verirdi.
Ramazan Əliyarov