Bu hadisə bütün dəhşətləri ilə birlikdə İkinci Dünya Müharibəsi illərinə aiddir.
Maarifçi Yanuş Korçak humanist idi; uşaq tərbiyəsi haqqında çoxsaylı kitablar yazıb. Bu kitablar bütün Avropada həvəslə oxunurdu və bu, təəccüblü deyildi, o prdaqoji elmə təzə nəfəs gətirmirdi, çünki əvvəllər pedaqoji elm yalnız bir şey təklif edirdi: şallaqlama və cəza, təlim və məşq.

Müharibə gəldi və Yanuş Korçakın böyütdüyü yəhudi uşaqlar konsentrasiya düşərgələrinə göndərildi. Maarifçiyə bir neçə dəfə azadlıq təklif edildi - bir çox nasist onun kitablarını bilirdi və onun zəkasına və istedadına heyran qalırdı. O, pedaqogikanı elm kimi araşdıraraq, pedaqoji əsərlərini dinc şəkildə yaza bilərdi - ətrafda hələ də çoxlu uşaq var idi. Lakin Yanuş Korçak öz yetişdirmələrindən əl çəkmədi; o, onlarla birlikdə ölüm düşərgəsinə getdi və sonra uşaqlar ölməkdən o qədər qorxmasınlar deyə onlarla birlikdə qaz kamerasına girdi. Çünki onlar dost idilər.
"Ehtiyac içində olan dost həqiqətən dostdur" Roma atalar sözüdür və daha qədim xalqlar bunu, ehtimal ki, romalılardan əvvəl bilirdilər.
***
Varidatınızı sizə əziyyət verəcək insanlara etibar etməyə və səxavətlə paylamağa tələsməyin; ən yaxşı halda, onların dərdlərinizə laqeydliyindən; ən pis halda, özlərinin sizə gətirəcəyi dərdlərdən...
Müəllif: Anna Kiryanova