Cəmi dörd il əvvəl qapıçı tamamilə ümidsizliyə qapılmışdı. Oğlu Lautaro son dərəcə vaxtından əvvəl və ağır xəstə doğulmuşdu. Gilin yerli klubu ona qəpik-quruş ödəyirdi və müalicəsi üçün pul yox idi.
Oğlunun həyatını xilas etmək üçün Orlando gündəlik geyimlərini, idman ayaqqabılarını və futbol butsalarını satdı. Ən çətin ayrılıq onun ən qiymətli əşyası olan Paraqvay gənclər komandasının forması ilə oldu. Həyat yoldaşı xatırlayırdı: "Oğlumuz həyatı uğrunda mübarizə aparırdı, ata isə sahib olduğumuz hər şeyi satdı."
Gil heç vaxt qapıçı olmağı planlaşdırmırdı! 13 yaşına qədər hücumçu kimi oynadı, ta ki məşqçisi ona sərt bir ultimatum verənə qədər: ya qapıya girmək, ya da ehtiyat oyunçular skamyasına göndərilmək. O, razılaşmalı idi. Əlavə məşq üçün məktəbi buraxdı və Manuel Noyerin videolarına baxaraq seyvlər öyrəndi
Zirvəyə gedən yol inanılmaz dərəcədə çətin idi. Gil Paraqvay milli komandasına çox gec (25 yaşında) və yalnız sınaq üçün qoşuldu, komanda artıq Dünya Kubokuna vəsiqə qazandıqdan sonra. Və sonra 2026-cı il Dünya Kubokunun 1/32 final mərhələsi gəldi - o, Almaniyaya qarşı iki zərbəni dəf etdi, Matçın Adamı oldu və kumiri Noyerlə birlikdə Almaniyanı sensasiyalı şəkildə mübarizədən kənarlaşdırdı!
İndi oğlu Lautaro yaxşıdır; o, tamamilə sağlamdır. Ailəsini xilas etmək üçün əlindən gələni edən atası isə Paraqvayda milli qəhrəmana çevrilib.
Sport-Express