AKP iktidara o meşhur “3Y” ile mücadele vaadiyle gelmişti:
Yolsuzluk, yoksulluk, yasaklar.
“Yeni Türkiye” söylemiyle çizilen pembe tabloda ülke — iddiaya göre — büyüdü, gelişti, serpildi.
Ama bu 3Y’nin her birinden parça parça yitirildi.
Bir süredir neler olup bittiğini anlamaya çalıştığımız yeni bir dönem başladı:
“En Yeni Türkiye” dönemi.
Bugüne kadar dokunulmayan, iktidara yakınlığıyla da bilinen isimlere art arda İstanbul merkezli operasyonlarla dokunuluyor.
Ve görüyoruz ki, bu ülkede ultra zenginliklerin altını kazıdığımız her yerden irin fışkırıyor.
Suçlamaları okudukça öyle bir noktaya geldik ki, “kara”ya bulaşmadan zenginleşen neredeyse kalmamış gibi hissediyoruz.
Can Holding, Ciner Holding, İstanbul Altın Rafinerisi, Sezgin Baran Korkmaz, Cihan Ekşioğlu gibi isimler...
Şimdi de Merkez Bankası’nın eski yöneticileri.
Bir zamanların prensleri, şimdi cezaevinde.
Tutuklanan birçok ismin AKP’ye, hatta Beştepe’ye kadar uzanan bağlantıları olduğu biliniyor.
Peki, ne oldu da rüzgar tersine döndü?
Ne oldu da düzenin imtiyazlıları, düzenin hedefi haline geldi?
İşte milyon dolarlık soru bu.
Sistemin kurduğu zenginlik düzeni, şimdi kendi zenginlerini yutuyor.
Fakat bu adalet değil, hesaplaşmanın yeni biçimi.
Bu düzeni ayakta tutanlar, ilk kez kendilerine de dokunulabileceğini hissediyor.
Sonrası mı?
Kim bilir...
𝑩𝒆𝒍𝒌𝒊 𝒅𝒆 𝒃𝒊𝒓 𝒅𝒖̈𝒛𝒆𝒏𝒊𝒏 𝒆𝒏 𝒌ı𝒓ı𝒍𝒈𝒂𝒏 𝒂𝒏ı, 𝒂𝒓𝒕ı𝒌 𝒌𝒆𝒏𝒅𝒊 𝒊𝒄̧𝒊𝒏𝒅𝒆𝒌𝒊𝒍𝒆𝒓𝒊𝒏 𝒅𝒆 𝒌𝒐𝒓𝒌𝒎𝒂𝒚𝒂 𝒃𝒂𝒔̧𝒍𝒂𝒅ı𝒈̆ı 𝒂𝒏𝒅ı𝒓.
𝑪̧𝒖̈𝒏𝒌𝒖̈ 𝒔𝒆𝒔𝒔𝒊𝒛𝒍𝒊𝒌 𝒃𝒐𝒛𝒖𝒍𝒖𝒓𝒔𝒂, 𝒉𝒊𝒄̧𝒃𝒊𝒓 𝒔̧𝒆𝒚 𝒆𝒔𝒌𝒊𝒔𝒊 𝒈𝒊𝒃𝒊 𝒌𝒂𝒍𝒎𝒂𝒛.
Damla Doğan TUNCEL