1. Niyə "Keçisağan quşu"?
Quşun adı köhnə bir yanlış təsəvvürün nəticəsidir. Çobanlar tez-tez bu quşları alaqaranlıqda mal-qaralarının ətrafında fırlanarkən görürdülər. İnəklər və keçilərin südləri az olduqda, çobanlar gecə quşlarını günahlandırır . Quşun nəhəng ağzına görə insanlar onun keçilərin yelinlərini əmdiyini və südlərini içdiyini düşünürdülər.
Əslində, bu, daha çox prozaikdir: mal-qara həşərat sürülərini (milçəklər, at milçəkləri, güvələr) cəlb edir və gecə quşu sadəcə “İsveçstolu” fürsətindən istifadə edir.
2. Gündüz keçisağan quşu sanki, qabıq parçasına və ya köhnə, quru budağa çevrilir. Onun lələkləri boz, qəhvəyi və qırmızı ləkələrdən ibarət mürəkkəb bir naxışlıdır. Əksər quşlardan fərqli olaraq, keçisağan quşu budağın üzərində deyil, boyunca qonur və gizlənir. Bu, onun ağac xəttinə tamamilə qarışmasına imkan verir. Əgər ondan bir metr aralı keçsəniz, kamuflyajına güvənərək tərpənməyəcək belə.
3. Keçisağan, eyni zamanda Gecə quşunun kiçik, demək olar ki, görünməz dimdiyi var, amma bu sizi aldatmasın. Quş onu açanda nəhəng bir "ağzı" görünür. Ağzının kənarları boyunca sərt tüklər (vibrissae) böyüyür, tor kimi hərəkət edir və uçuş zamanı həşəratları birbaşa boğazına yönəldir.
4. Gecə quşunun səsini heç bir səslə dəyişik salmaq mümkün deyil. Bu, adi cingilti deyil, motosikletin gurultusunu və ya fırlanan təkərin alçaq uğultusunu xatırladan darıxdırıcı, monoton bir cingiltidir. Bu səs fasiləsiz dəqiqələrlə davam edə bilər və gecənin sükutunda yüzlərlə metr məsafəyə yayıla və əks-səda verə bilər.
5. Gecə quşları yuva qurmaqla məşğul olmurlar. Yumurtalarını birbaşa meşə torpağın üzərinə - şam iynələrinin və ya xəzəl yarpaqları arasına qoyurlar.
6. Bayquşlar kimi, gecə quşları da lələklərinin xüsusi quruluşu sayəsində demək olar ki, səssizcə uçurlar.
Есмира Шукурова