Uman yaxınlığında, Leqedzino kəndi ətrafında, Kolomiya Sərhəd Komendantlığının 500 əsgəri və 150 ​​alman çoban iti ölümünə dayanaraq 8-ci Atıcı Korpusunun qərargahının geri çəkilməsini saxladı.
30 tank, motosikletçilər və iki piyada batalyonu onlara doğru irəliləyirdi.

Sursatları qurtaranda mayor Filippov əmr verdi: insanlar və itlər əlbəyaxa döyüşə başladılar.

İtlər düşməni parçaladılar və panik yaradırdılar.

Qərargah xilas edildi, lakin bütün sərhədçilər öldürüldü.

Almanlar yaralı itləri öldürdülər, lakin bəziləri meşəyə qaçdı.

Onlar vəhşiləşmədilər; Vermaxtın boz formalarından nifrət edərək qisasçılara çevrildilər.

Bir müddət sonra bir qoca və nəvəsi Oksana meşədə gəzirdilər.

Bir alman patrulu onlara rast gəldi. Dörd əsgər babanı döyüb qızı otların üstünə yıxdı.

Birdən ürəyi buzladan bir nərilti eşidildi: Alman çoban itləri kolların arasından uçub çıxdılar.

Çənələri təcavüzkarın boğazına sıxılmış halda səssizcə hücum etdilər.

Bir saniyə sonra patruldan yalnız forma parçaları qaldı.

İtlər qocaya və nəvəya əl dəymədilər, amma onları kəndə müşayiət etdilər və kolluqda yox oldular.

Kəndlilər onları Qələbə Gününə qədər yedizdirdilər.

Ölümdən daha uzun ömürlü olan sədaqət.

İnsanlardan daha insanpərvər olduqlarını sübut edən heyvanlar tərəfindən qorunan şərəf.
history.fakt.life
TEREF