31 mart 1492-ci ildə Qranadadakı Əlhambra Sarayında İspaniya monarxları - Araqon kralı II Ferdinand və Kastiliya kraliçası I İzabella - krallıqdakı bütün yəhudilərə ya üç ay ərzində katolik vəftizini qəbul etməyi, ya da İspaniya torpaqlarını əbədi olaraq tərk etməyi əmr edən bir fərman imzaladılar. Son tarixdən sonra qalanlar ölüm cəzası və əmlak müsadirəsi ilə üzləşdilər. Bu, orta əsr Avropası tarixində ən böyük dini qovulma oldu.
Fərman 700 illik Rekonkistadan - İberiya yarımadasının Mavrlardan "yenidən fəthindən" sonra gəldi. 1492-ci ilin yanvarında Qranadanı ələ keçirməklə monarxlar İspaniyanı qəti şəkildə vahid katolik krallığı kimi qurmaq qərarına gəldilər. Təəccüblüdür ki, Qranadanı ələ keçirmək kampaniyasına maliyyə dəstəyini yəhudi bankirləri İsaak Abravanel və Abraham Senor təmin etdi. Sonuncular sonda vəftizini qəbul etdilər, Abravanel isə minlərlə yəhudi ilə birlikdə ölkədən qaçdı.
Yəhudilərə qızıl, gümüş və zərb edilmiş sikkələrin ixracı qadağan edildi, bu da onların əmlakının satışını həm məcburi, həm də gəlirsiz etdi. Bəzi sürgünlər Portuqaliyada, Osmanlı İmperiyasında, Şimali Afrikada və Hollandiyada sığınacaq tapdılar. Müxtəlif tarixçilərin hesablamalarına görə, 130.000 ilə 300.000 arasında insan əcdadlarının 1500 il yaşadığı vətənlərini tərk etmək məcburiyyətində qalıb.
Qeyd etmək lazımdır ki, Əlhambra Fərmanı İspaniya tərəfindən yalnız 1968-ci ildə rəsmi olaraq ləğv edilib.
Kiçik Hekayələr
TEREF