Da Vinçi 1502-ci ildə İstanbulu qonşu Qalata rayonu ilə birləşdirmək üçün nəzərdə tutulmuş Osmanlı Sultanı II Bəyazid üçün körpünü layihələndirib. Da Vinçi heç vaxt müqaviləni qazana bilməyib, lakin alimlər körpünün nə qədər möhkəm olacağını sınaqdan keçirmək qərarına gəliblər.
Körpü müəyyən bucaq altında işlənmiş fərdi bloklardan ibarət olmalı idi. Birlikdə onlar yalnız cazibə qüvvəsi ilə, havan və ya dayaq olmadan bir-birinə bağlı olan tağlı bir quruluş yaradacaqdılar. Nəticədə, kompozit körpü seysmik aktivlik halında həm möhkəm, həm də elastik olacaqdı.
Alimlər blokları 1:500 miqyasında 3D çap edib, yığıblar və strukturun inanılmaz dərəcədə möhkəm olduğunu aşkar ediblər. Körpü 280 metr uzunluğunda olacaq və gəmilərin tağlının altından keçməsinə imkan verəcək və təklif olunan tikinti ərazisində geniş yayılmış seysmik aktivlikdən zədələnməyəcəkdi.
Da Vinçinin tağ körpüsü istənilən ölçüdə və istənilən sayda hissə ilə tikilə bilər — əsas məsələ ustanın texnologiyasına riayət etməkdir. Məsələn, Da Vinçinin tağ körpüsü Danimarkanın şimalındakı bu piyada körpüsü üçün dayaq quruluşu kimi istifadə olunur.
Tair Azadov