«Əhməd Cavad bütün şeirlərini gecə yazırdı. Ona görə də, səhər tezdən yuxudan oyana bilmirdi. Hər səhər obaşdan Mikayıl Müşfiq bizə gəlirdi. Səhər-səhər Cavadın əlyazmalarını götürüb oxuyur və əzbərləyirdi. Cavad oyanıb, gedib əl-üzünü yuyana kimi, Müşfiq onun şeirlərini əzbərdən deyirdi. Hələ zarafatla "bu ki, mənim şeirimdir" deyib, çay süfrəsinin arxasına keçib əyləşir və Cavadın şeirlərini əzbərdən, özünə xas olan bir məharətlə oxuyurdu. Onun fenomen hafizəsi vardı. Hər hansı şeiri bircə dəfə oxuması kifayət idi ki, onu yaddaşında saxlasın. Müşfiq Cavada ustad deyərdi, Cavad bu sözdən çox xoşlanırdı. O, Müşfiqi kiçik qardaşı kimi, odlu-alovlu bir şair kimi, özünün qələm dostu kimi sevirdi. Onun gələcəkdə çox böyuk şair olacağını, - söyləyirdi...»
Əhməd Cavadın həyat yoldaşı Şükriyyə xanımın xatirələrindən
İlqar V. Zeynalov
TEREF