TURKLER dinlerinin gereği doğaya saygı duyardı.
ONLAR için ateş, hava, su ve toprak önemliydi.
FAKAT Türklerde önemli bir element daha vardı.
AĞAÇ ELEMENTİ.
TÜRK kozmoloji düşüncesinde Ağaç, element olarak kabul edilmiş ve 5. Unsur olarak yerini almıştır.
TÜRKLER ormanın “RUHU“ olduğuna inanır.
ORMAN Ruhu tüm canlıları korur.
BU DÜŞÜNCEYE ANİMİZM ADI VERİLİR.
YANİ Türklere göre; yaratılan her şeyin bir ruhu vardır.
GÖK TANRI adı verilen ve BATINI yani bilinme yen ve görünmeyen Tanrının, zahiri görünümleri elbette yarattığı her şeydi.
BU yüzden Türkler, yaratılan her şeyde Tanrının ruhu olduğuna inanırdı.
TÜRKLER Ormana girip hayvan avlayacakların da, TAYGA adı verilen Orman Ruhundan bile izin alırdı.
BOŞ YERE HAYVAN ÖLDÜRÜLMEZDİ.
AYNI şekilde bir ağacı kesmek zorunda kalırlarsa yine bu ruhtan izin alınırdı.
ORMAN TÜM CANLILARI İLE BİR BÜTÜN ve KUTSALDİ.
TÜRKLER için ORMANI oluşturan ağaçlar, GÖK TANRININ kapısı sayılan KUTUP YILDIZI ile bağlantılı kozmik yollardı.
BU kozmik yollara zarar vermek Tanrı ile insan arasındaki iletişimin yok olması demekti.
BU yüzden Türkler Orman’a “KORULUK“ adını verir.
HEM Ormanı hem de Orman içinde yaşayan hayvanları koruyan ORMAN RUHU’ nu kastederler.
ORMAN RUHU BU HAYVANLARI KORUR GÖZETİR.
BUNUN dışında KORULUK adı elbette insanlara da bir mesaj verir.
AĞACIN hayvanın ve tüm doğanın bir sahibi olduğu, onların bu sahip tarafından korunduğu, ama GÖK TANRININ gölgesi olan İnsanlarında ORMANI, HAYVANI ve TÜM DOĞAYI koruması gerektiği mesajını da verir.
ESKİ TÜRKLER GEYİKLERİN GEZDİĞİ ORMANA da “KORULUK“ ADİNİ VERMİŞTİR.
ÇÜNKÜ Türk Kağanlar bu geyiklerin avlanma sını yasaklamış ve bu korunaklı ormanlarda geyikleri koruma altına almışlardır.
TÜRKÇEDEKİ “SIĞIN GEYİK“ tabiri de buradan gelir. Kağanlar geyikler için sığınaklı ormanlar hazırlamışlardır.
UMARIM ATALARIMIZDAN GELEN BU KADIM GELENEKSEL BİLGİLERİ YETERİNCE ANLAYA BİLİR, TANRININ SESSİZ YARATİKLARİ OLAN AĞAÇLARI, HAYVANLARI, "TANRININ KENDİ SİNDEN ONLARA RUH ÜFLEDİĞİNİ UNUTMA YARAK” KORUYABİLİRİZ.
Sevda Amanova
TEREF