Əgər monqollar Hülakü xanın başçılığı ilə 1256-cı ildə asasinlər (nizarilər) ordeninin İrandakı əsas qalası olan Ələmutu məhv edərək onların "ürəyini" qoparmışdılarsa, Beybars onların Levantdakı mülklərinə qarşı daha metodik və praqmatik davranırdı.
Beybars "Dağ Səltənətini" necə tabe etdi?
Beybars qalalara dərhal hücum etmədi, onun strategiyası çoxmərhələli idi. Əvvəllər səlibçilər və yerli hökmdarlar hücuma məruz qalmamaq üçün asasinlərə xrac ödəyirdilər. Beybars bu pul axınlarını ələ keçirdi. O, asasinləri xracı artıq ona ödəməyə məcbur etdi, həmçinin onları xristian dövlətləri ilə müstəqil diplomatiya aparmaq hüququndan məhrum etdi.
Sultan ordenin daxili işlərinə qarışmağa başladı, naiblər (canşinişlər) postuna özünə sadiq insanları təyin etdi və faktiki olaraq bir vaxtlar qorxulu olan bu təşkilatı oyuncaq bir quruma çevirdi.
1270-ci ildən 1273-cü ilə qədər qalalar bir-birinin ardınca süqut etdi:
Masyat (Suriyadakı əsas iqamətgah) 1270-ci ildə alındı.
Kadmus və Ulayka bundan qısa müddət sonra təslim oldular.
Əl-Kəhf (Mağara qalası) uzunmüddətli mühasirədən sonra 1273-cü ildə təslim olan sonuncu istehkam oldu.
Beybarsın məqsədi bu sektanın bütün üzvlərini fiziki olaraq tamamilə məhv etmək deyildi. O, görkəmli bir strateq kimi anlayırdı ki, bu insanların gizlilik, qılıq dəyişdirmə və nöqtəli ləğvetmə bacarıqları dövlət üçün son dərəcə faydalı ola bilər.
Sultanın xidmətindəki asasinlər
Sağ qalan asasinlər Məmlük dövlət aparatının tərkibinə daxil edildilər. Onlar sultanın bir növ "gizli silahına" çevrildilər:
Düşmənlərə qarşı vasitə: Məhz Qahirədən gələn birbaşa əmrlə hərəkət edən asasinlər, 1272-ci ildə gələcək İngiltərə kralı I Eduard Plantaqenetə qarşı sui-qəsd törətdilər.
Daxili nəzarət: Onlardan həmçinin arzuolunmaz əmirlərin və sərkərdələrin aradan qaldırılması üçün də istifadə olunurdu.
Onlar öz dağlıq bölgələrində yaşamağa davam etsələr də, başlarının üzərində həmişə məmlük canişini dayanırdı və hər hansı fəaliyyətlərinə ciddi nəzarət edilirdi.
1273-cü il hadisələri asasinlərin müstəqil siyasi və hərbi qüvvə kimi mövcudluğuna son nöqtəni qoydu. Onlar "dövlət içində dövlət" statusundan, Beybarsın tam nəzarəti altında olan elit qatil dəstəsinə çevrildilər. Bu, Livan və Suriya dağlarındakı vəziyyəti stabilləşdirdi və məmlüklərə səlibçilər və monqollarla apardıqları uzunmüddətli müharibədə arxa cəbhəni tam nəzarətdə saxlamağa imkan verdi.
Hesab olunur ki, məhz Beybarsın dövründə asasinlər Məmlük sultanlığının maraqları naminə məşhur zəhərli xəncərlərdən geniş istifadə etməyə başladılar və bu, günümüzə qədər gəlib çatan əfsanələrin bir hissəsinə çevrildi.
Азербайджанский Тюрок