Bununla belə, o, israf olan bir düyü dənəsi üçün belə acıyardı.
Nesin həm də çox xəsis bir insandır. O, özü də xəsisliyini belə bəyan etdi:
"Mən çox xəsisəm. Bu xəsislik əməyə olan hörmətimdən irəli gəlir", - deyə o, xəsisliyini haqlı çıxararaq izah edir. Əziz Nesin üçün əmək "müqəddəsdir".
"Tan" qəzetində köşə yazarı və müxbir kimi çalışdığı illərdə ayda 50 lirə qazanırdı.
Maddi çətinliklər üzündən tanışından 50 lirə borc aldı. "Bu ay, gələn ay..." deyərək bunu təxirə salırdı. Bir gün kreditor ona çox təzyiq göstərirdi.
Əziz Nesin kişiyə dedi: "Sabah saat 11:00-da pulunu götürməyə gəl."
Borcunu ödəməyin yeganə yolu işlədiyi "Tan" qəzetinin sahibi Halil Lütfidən avans almaq idi. Müdir Əziz Nesindən daha xəsis və əsəbi bir adamdır.
Lakin o, Əziz Nesini xəsisliyinə görə çox sevir. Nesin şəxsi qələmini qəzetin mürəkkəb qabına batıran adam deyil.
Onu heç vaxt mürəkkəbin uçub getməsindən qorxaraq mürəkkəb qabını açıq qoyduğu görülməyib.
Nədənsə, o, heç vaxt qəzetdən bir vərəq də olsun şəxsi işi üçün istifadə etməyib və qəzetdə istifadə etdiyi hər bir əşyanı sanki öz gözü kimi qoruyub.
Əziz Nesin həm də çalışqan, geniş oxunan və sevilən bir yazıçıdır. Qəzet müdiri belə bir adamı sevməsəydi, başqa kimə sevinərdi ki?
Kreditorunun gəlməli olduğu gün Əziz Nesin səhər saat 10:00-da müdiri Xəlil Lütfinin ofisinə getdi:
- Cənab, mən kiməsə 50 lirə borcluyam. O, bura gəlir. Bu ayın maaşını mənə avans kimi verin ki, ona geri ödəyə bilim.
- Nə vaxt gəlir?
- Saat 11:00-da.
- Saat 11:00-da pulu götür.
- Artıq saat 10:00-dır. Kişi tezliklə burada olacaq. Pulu indi ver ki, o gələndə utanmayım.
- Saat 11:00-da gəl, saat 11:00-da.
- Niyə məhz saat 11:00-da?
- Bax, Əziz; bəlkə kişi saat 11:00-dan əvvəl öləcək və mən sənə pul verməkdən azad olacağam. Yaxud bəlkə sən öləcəksən və mən yenə də sənə pul verməkdən azad olacağam.
- Cənab; bəxtim gətirsə, nə kişi, nə də mən ölməyəcəyik. Sən öləcəksən və mən pulu almayacağam. İndi pulu ver.
Əziz Nesin