Türk tarihini incelediğinizde bu sonuca varmanız oldukça doğal; çünkü Türklerin tarih sahnesine çıkışından itibaren kurdukları toplumsal yapı, büyük oranda "ordu-millet" anlayışına dayanıyor.
​Bu korkusuzluk ve savaşçı disiplin, sadece bireysel bir cesaretten ziyade, yüzyıllar içinde şekillenmiş birkaç temel unsurdan besleniyor:
​1. Bozkır Kültürü ve Yaşam Koşulları
​Eski Türklerin Orta Asya'daki göçebe yaşam tarzı, doğayla sürekli bir mücadeleyi gerektiriyordu. Sert iklim koşulları ve otlak arayışı, toplumu her an yer değiştirmeye ve dış tehditlere karşı tetikte olmaya zorlamıştır. Bu yaşam biçimi, her Türk ferdinin (kadın-erkek fark etmeksizin) iyi bir binici ve okçu olarak yetişmesini sağlamıştır.
​2. Ordu-Millet Anlayışı
​Pek çok medeniyette "askerlik" ayrı bir sınıfken, eski Türklerde halkın tamamı potansiyel bir askerdir. Barış zamanı günlük işleriyle uğraşan halk, savaş zamanı hızla organize olup bir orduya dönüşebiliyordu. Bu da savaşmayı bir meslekten ziyade, varoluşun bir parçası haline getirmiştir.
​3. Töre ve Vatan Kavramı
​Türk devlet geleneğinde "töre" her şeyin üzerindedir. Devletin bekası ve bağımsızlık, canın önüne geçer. Göktürk Yazıtları gibi ilk yazılı kaynaklarda bile diz çökmemek, bağımsız kalmak ve vatanı savunmak en yüce erdemler olarak anlatılır.
​4. Manevi İnanç ve Şehadet
​İslamiyet öncesinde "alp" (yiğit/kahraman) olma ideali, İslamiyet sonrasında "gaza ve şehadet" bilinciyle birleşmiştir. "Ölürsem şehit, kalırsam gazi" anlayışı, ölüm korkusunu aşmada çok güçlü bir psikolojik motivasyon kaynağı olmuştur.
Ersin Soysal
TEREF