Eğer Türk tarihinin binlerce yıllık yapısını sağlam bir zemine oturtmak istiyorsak, önce o yapının kilit taşını yerine koymalıyız; işte o kilit taşı İskitlerdir.
Batı merkezli akademya, asırlardır 'Doğu'ya hep Batı'dan bakma' alışkanlığıyla İskitleri (Sakalar) Hint-Avrupa tekelinde eriterek bizi kendi kadim geçmişimizden koparmaya çalıştı.
Oysa Türklerin anayurdunu sadece Altay Dağları'na sıkıştırmak yerine, Hazar Denizi'nin kuzeyini ve Kazak bozkırlarını içine alan Andronovo kültür sahasına doğru genişlettiğimizde, İskitlerin kurgan kültüründen atı evcilleştirme biçimlerine kadar Hunlarla ve Göktürklerle olan o muazzam kültürel devamlılığını çıplak gözle görebiliriz.
Dilbilimsel verileri zorlama yorumlarla İran dillerine yamayanlara karşı diyorum ki; İskitçeden elimizde kalan o sınırlı kelime hazinesinin fonetiği de kökü de doğrudan doğruya erken dönem Türkçesiyle konuşur. Kısacası, İskitleri Türk tarihinin dışına itmek, Avrasya bozkırlarının ruhunu ve Türk medeniyetinin köklerini eksik tanımlamaktır."
Kaynaklar:Karatay, O. Türklerin Kökeni, Kripto Yayınları. (Özellikle İskitlerin köklerinin arandığı Andronovo kültür sahası ve Hazar'ın kuzeyindeki Türk anayurdu tezleri için bakınız: s. 26-40).
Yeliz Kılıçarslan
TEREF