İskitlerin (Sakalar) yalnızca Karadeniz'in kuzeyinde sıkışmış lokal bir topluluk olduğunu iddia etmek, bozkır medeniyetini ve Türk tarihinin köklerini eksik okumaktır. Bilimsel arkeolojik kazılar, antik batı-doğu kaynakları ve en modern antik DNA (Arkeo-genetik) verileri sarsılmaz bir gerçeği ispatlamaktadır: İskitler, Macaristan ovalarından Çin sınırlarına kadar Avrasya bozkır kuşağının tamamında, yani her yerde vardı; ve onlar özbeöz Türk'tü.
Batı akademisinin dilbilimsel zorlamalarla İskitleri sadece Hint-Avrupa kökenli gösterme gayreti, Asya'nın derinliklerinde bulunan Türkçe yazılı belgeler ve genetik süreklilik çalışmalarıyla tamamen geçerliliğini yitirmiştir. İskitlerin ölü gömme gelenekleri (kurgan kültürü), kımız içmeleri, hayvan üslubu sanatları ve askeri dehaları kendilerinden sonra gelen Hun ve Göktürk medeniyetleriyle birebir aynıdır. İskitlerin daha sonra Türk boylarının bünyesine entegre olması, yabancı iki unsurun karışması değil; aynı kökten ve aynı dilden gelen akraba boyların tarihsel süreçte yeniden bir araya gelmesidir.
📚 Bu Tespiti Kanıtlayan Temel Akademik Kaynaklar:
Esik Kurganı Gümüş Tas Yazıtı (M.Ö. 5. Yüzyıl) — Dilbilimsel Kanıt
Kaynak: Prof. Dr. Ahmet Bican Ercilasun, Oljas Süleymanov, Altay Amanjolov gibi Türkologların 'Esik Kasesi Yazıtı' okuma çalışmaları.
Kanıt: Kazakistan'daki İskit/Saka dönemi Esik Kurganı'ndan çıkarılan gümüş kasedeki 26 harflik runik yazı, Orhun Abideleri'ndeki Kadim Türkçe yazının doğrudan öncüsüdür. Yazıtın Türkçe olarak okunması, İskitlerin yazı dillerinin Türkçe olduğunu ve Göktürk alfabesinin temelini İskitlerin attığını arkeolojik olarak tescillemiştir.
Antik Bizans ve Doğu Roma Kronikleri — Tarihsel Tescil
Kaynak: Bizanslı Tarihçiler Agathias (M.S. 6. yy) ve Theophylaktos Simokatta (M.S. 7. yy) kayıtları.
Kanıt: Erken dönem Bizans tarihçileri, o dönem karşılaştıkları Türk topluluklarından bahsederken doğrudan 'Türkler, eski İskitlerdir' ifadesini kullanmışlardır. Dönemin devletleri ve vakanüvisleri için İskit ve Türk kavramları tamamen eş anlamlıdır.
Uluslararası Genetik ve Antik DNA Araştırmaları — Biyolojik Kanıt
Kaynak: Unterländer, M. ve ark. (2017) ile Damgaard, P. de Barros ve ark. (2018) tarafından "Nature" ve "Science" dergilerinde yayımlanan genomik çalışmalar.
Kanıt: Yüzlerce antik mezar kalıntısı üzerinden yapılan geniş çaplı DNA araştırmaları, İskitlerin (özellikle Asya kanadı olan Sakaların) genetik yapısının doğrudan Hunların, Göktürklerin ve bugünkü Kıpçak grubu Türk halklarının atası olduğunu genomik verilerle ispatlamıştır.
Herodot Tarihi ve Kültürel Ortaklıklar — Antropolojik Kanıt
Kaynak: Herodotus, 'Histories' (Tarih) ve Prof. Dr. İlhami Durmuş, 'İskitler (Sakalar)' akademik çalışmaları.
Kanıt: Herodot, İskitlerin en belirgin özelliğinin kısrak sütü (Kımız) içmeleri ve atlı-göçebe yaşamaları olduğunu yazar. Dünya tarihinde kımız kültürü sadece ve sadece Türk-Moğol bozkır kültür kimliğine aittir. Ayrıca İskit hükümdarlarının isimlerindeki 'Alp' ve 'Targutay' (Turgut) gibi kökler doğrudan Ön Türkçe dil yapısını yansıtır. [1, 2, 3]
Kurgan ve Hayvan Üslubu Geleneği — Arkeolojik Kanıt
Kaynak: Pazyryk ve Arjan Kurgan Keşifleri / Sovyet Arkeolog Sergei Rudenko çalışmaları.
Kanıt: Altaylar'da bulunan Pazırık kurganlarındaki halılar, at takımları, ölü gömme ritüelleri ve silahlar, Hun ve Göktürk arkeolojisiyle %100 örtüşmektedir. Bu durum İskitlerin, Türk medeniyetinin kurucu ve ilk evresi olduğunu şüpheye yer bırakmayacak şekilde belgeler
Yeliz Kılıçarslan