Yıllardır milyarlarca liranın aktarıldığı, yayın gelirleriyle, sponsorluklarla, reklamlarla büyütülen bir sektörün gerçek bilançosu ortaya çıktı.
Futbolun konuşulması gerekirken bahis ve şike konuşuldu.
Altyapının konuşulması gerekirken transfer piyasaları konuşuldu.
Liyakatin konuşulması gerekirken kayırmacılık konuşuldu.
Başarının konuşulması gerekirken ilişkiler konuşuldu.
Sonuç mu? Kâğıt üzerinde dev, sahada sıradan bir takım.
Çünkü hiçbir ülke; kurumları liyakatsizlikle, kayırmacılıkla ve sadakat ilişkileriyle yönetilirken futbolda başarı üretemez.
Futbol, ülkenin aynasıdır. Aynaya baktığımızda gördüğümüz şey de budur:
Çok para.
Çok gösteriş.
Çok propaganda.
Ama çok az yetenek, çok az planlama ve çok az hesap verme.
Montella'ya söylenecek tek söz var: Oyunculara futbolu Bilal'e anlatır gibi anlatırsan, Dünya Kupası da sana sonucu böyle anlatır.
Sorun elenmek değil. Sorun, başarısızlığın bile normalleştiği bir düzenin kurulmuş olmasıdır.
Sahada alınan sonuç tesadüf değil; ülkenin yönetiliş biçiminin skor tabelasına yansımasından ibarettir.
Uğur Tunçay