Adına layık oldun, İmran Deniz Göktaş.
Bugünkü yargılamanın kuşkusuz tesadüf olmadığının altını çizmek isterim. Çorumlu Kızılbaş bir ailenin çocuğu olan Deniz’in, 46 yıl önceki Çorum Katliamı’nın yıl dönümünde yargılanıyor olması da kuşkusuz düşündürücüdür.
Son bir haftadır hakkında peş peşe ortaya atılan iddialara, “Korktu, yurt dışına kaçtı.” söylemlerine rağmen Deniz Göktaş dün ülkeye döndü. Havalimanında hakkında verilen gözaltı kararı doğrultusunda ifadeye götürülen Göktaş, bugün çıkarıldığı mahkemece tutuklandı.
Şaşırdık mı?
Hayır.
Deniz, düşüncelerinin arkasında dimdik duran tavrıyla şimdiden birçok yalakayı, sözde sanatçıyı ve saray soytarısını şaşkına çevirdi.
Evet, isteseydi yalnızca son bir haftada hakkında ortaya atılan iddiaları gerekçe göstererek istediği bir ülkede kısa sürede iltica hakkı elde edebilir ve orada kalabilirdi.
Ama Deniz bu yolu seçmedi. Ülkesinde kalmayı, bu ülkede izahı olmayanların mizahını yapmayı ve yaşananlara karşı durmayı tercih etti.
“– Kardeş, seni niye attılar buraya; cinayet, uyuşturucu, gasp mı?
– Yok, halkı güldürdüm.”
İşte bazen tek bir cümle, koskoca bir dönemi anlatmaya yeter.
Deniz, bu duruşuyla karanlığın içinde bir şimşek gibi çakıyor. Bu topraklarda giderek kaybolan dik duruşun hâlâ var olduğunu gösteriyor.
Bize düşen de bu onurlu duruşa sahip çıkmaktır.
Aşk olsun sana, İmran Deniz.
Hüseyin Y