Keçən əsrin sonlarına qədər Katolik Kilsəsinin xüsusi bir mövqeyi var idi - şeytanın vəkili. Bu mövqe müəyyən bir müqəddəsin kanonizasiyasına qarşı arqumentlər toplamağı nəzərdə tuturdu. Bu mövqe o vaxtdan bəri ləğv edildi, lakin paylaşmadıqları bir baxış bucağını müdafiə edənləri təsvir edən ifadə qalır.
16-cı əsrdə Papa Sixtus V-nin rəhbərliyi altında Romada Latınca Promotor Fidei - "İnamın Çempionu" adı altında bir mövqe yaradıldı.
İnsanlar onu Advocatus Diaboli - "şeytanın vəkili" adlandırmağa başladılar.
Kanonizasiyanı (müqəddəslik elanını) nəzərdən keçirərkən bir nümayəndə kanonizasiyanın lehinə arqumentlər topladı; "şeytanın vəkili" ona qarşı bütün mümkün arqumentləri axtarmağa məcbur idi:
möcüzələrə şübhə, tərcümeyi-haldakı çatışmazlıqlar,
mümkün şişirtmələr, ifadədəki səhvlər. Onların vəzifəsi namizədi hərtərəfli araşdırmaq idi. Bu, proseduru daha sərt və obyektiv etdi.
1983-cü ildə Papa II İohann Pavel kanonizasiya prosedurunu islah etdi. "Şeytanın vəkili"nin əvvəlki formasında rolu faktiki olaraq ləğv edildi - proses daha az mübahisəli və daha inzibati hala gəldi.
Zaman keçdikcə bu ifadə kilsə praktikasından kənara çıxdı. Bu gün "Şeytanın vəkili" qəsdən mübahisə edən, əks mövqe tutan, arqumentlərin gücünü sınayan və bəzən paylaşmadığı bir nöqteyi-nəzəri müdafiə edən şəxsdir.
Polad Qələm
TEREF