Aleksandr Şirvindt belə xatırlayır:
"Təxminən qırx il əvvəl Kanevski ilə mən "Armenfilm" studiyası üçün çəkilmiş "Şərq Diş Həkimi" adlı əlamətdar filmdə rol aldıq. Bu, klassik bir erməni pyesi əsasında çəkilmiş iki hissəli müzikl idi. Təəssüf ki, düşünmürəm ki, başqa heç kim onu ​​görüb. Baxmayaraq ki, mən də onu tam şəkildə görməmişəm. Dağların bir yerində, qədim bir qəsrdə, səhər saat 6-dan 18 saat ardıcıl olaraq qızmar günəş altında çəkiliş apardıq və gecə yarısı bizi o vaxtkı ən yaxşı otel olan Yerevan Otelinə qaytardılar. O günlərdə restoranlar ən geci saat 23:00-a qədər açıq idi. Bir gün, çəkilişdən ac qayıdanda, ofisiantlardan birinin məni görməcəyi ümidi ilə yorğun kiçik əlimlə restoranın qapısını cızdım. Qapıya xoş bir erməni qadını çıxdı, məni tanıdı, içəri buraxdı və dedi: "Baxaram, bir şey qalıbmı?". O, mənə sadə, soyuq qəlyanaltı gətirdi .Rahatladım, adını soruşdum və içməyə bir şey olub-olmadığını soruşmaq üçün o qədər həyasızlaşdım. O dedi: "Bufet bağlıdır." "Bəlkə haradasa qalıb?" O, getdi. Bir müddət sonra qayıtdı: "Orada yalnız gavalı brendi (slivoviça) var." Mən dedim: "Əzizim, onu çox sevirəm!" O, təəccüblə mənə baxdı, yenidən getdi və bir qrafin gətirdi. Bir qədəh içdim. "Bu, slivoviça deyil," dedim. O, mənə əmin etdi: "slivoviçadır." Və sonra başa düşdüm ki, slivoviça gavalıdan deyil, bitməmiş stəkanlardan hazırlanır.
O vaxtdan bəri slivovitza içməmişəm.
Sergey Tkaçenko
TEREF