ÖZ damgası, Ön Türklerde, Oz'laşarak Tanrıya erişmeyi ve öbür dünyada şekil değiştirerek yeniden oluşum (METAMORFOZ) düşüncesi, inancı anlamına gelmektedir. Bu, İslam dinindeki ahiret inancıyla eşdeğerdir. MİLATTAN sonra 4. yılda Vatikan tarafından kabul edilmiştir. Ancak Vatikan biraz benzetme yoluyla biraz kabaca "SALLAMASYON" yaparak kabul etmiştir. Çünkü meydana gelen şekil HAÇ değil, UÇ damgasıdır. El işlerinde bu şekil genelde 5 KOLLUK olarak geçer ve adı
"YANARDÖNER"dir. Çünkü şekil dönme hissi verir. UÇ damgası da ruhun dönerek TANRI'ya erişmesini ifade eder.
AYRICA Türk saz şairleri, sazları ile hayatları ozlaştırdıklarını yani Tanrı'ya eriştirdiklerini düşünürler. Türk saz şairlerine OZAN (OZ+AN) denilmesinin sebebi budur.
ÖN Türklerin GÖK-TENGRI inancında, insanlar TENGRİ katında, bir nevi KOZMOS'da (İSLAM'da RUHLAR ALEMI), renksiz, kokusuz, hareketsiz ve şekilsiz olarak UYUŞUK (UYU+UŞUQ) halde bulunurlar. Kişi Tengri'nin buyruğu ile ÖZ'laşıp yani mânâdan maddeye geçip şekil değiştirerek (METAMORFOZ) ve "AT"ılıp "UÇ"arak (DÖNE DÖNE) yeryüzüne iner. Bu şekilde ruh canlanır. Yani İNANCA göre "ON" kişisi, "OK" kişisi olur. Kişi öldüğünde ise tekrar "ÖZ"laşarak "AT"ılır, "UÇ"ar ve TENGRI' ye geri döner. Yukarıdaki anlatımda tırnak işaretleri arasına alınmış bazı sözcükler vardır. Bunların anlamları şu şekildedir: TENGRİ = TANRI, ALLAH @OQ (OK) = YERYÜZÜ kişisi, Yeryüzünde varoluş UÇ = HAN, BEY, LIDER, BAYRAK ON = KOZMOS, EVREN, (AHIRET ~ RUHLAR ALEMI) AT = AD, TANRI'ya atılma, EGEMEN.
Sevda Amanova
TEREF