Aşağıda bağlamıyla birlikte transkripsiyon ve çeviri yer almaktadır.
“Eşimi ocak başında sahipsiz, çocuklarımı bozkırda yetim bıraktım. Sizi kaybettim, yetimlerim.”
Yüz akrabamın kararıyla, yüz kişi elli boğayı doldurdu.
Güneş ve ay, mavi Tengri’de sahipsizdir. (halkım).
Babama, insanlara, kimsesiz yetimlerime...! Babamdan, insanlardan, kimsesiz yetimlerimden ayrıldım.
Yetmiş dokuz yaşımdayken Kürtel-han Al Urung’dan aldığım altın ok kılıfına bir kemer yayı bağladım.
Babam Urung Külüg Toq Bögü Terikin, kahraman beyler adına bir araya geldi.
Halkım, sağlam durun. Halkın yöneticisi gitti. Terk edilmiş halk, sahipsiz akrabalar.
Askerlerin halkımın kaderine kapılmasına izin vermemiştim. Gemide bulunan sekiz askeri esir almıştım.
Halkımın zaferleri uğruna, ...
Benim için keder yüz at içindi. Ben öldüm. Sahipsiz yetim atlarım.
En iyi dört atım, sekiz ayaklı evim, (öncesinde) hiç kederim yoktu.
Akrabalarımdan, kimsesiz sıradan insanlardan, yetimlerden ayrıldım.”
Zafer Özyiğit
TEREF