Türk Şamanizmi'nde evlilik yalnızca iki kişinin birleşmesi değil, iki soyun, iki ocağın ve iki kutlu neslin birleşmesiydi. Bu nedenle Türkler, evliliği basit bir alışveriş olarak değil, kutsal bir toplumsal sözleşme olarak görmüşlerdir.
Türk Şamanist geleneğinde gelin de boş gelmezdi. Kendi otağını kurabilecek kadar keçe, halı, kilim, yatak, yorgan, mutfak eşyaları, takılar ve hayvanlarla yeni ailesine katılırdı. Çünkü Türk töresinde evlilik, iki tarafın da katkı sunduğu bir birliktelikti.
Daha sonraki dönemlerde saray kültürünün gelişmesiyle bu gelenek muazzam boyutlara ulaştı. Nitekim Abbasi Halifesi'nin kızının Sultan Tuğrul Bey'e gelin gelirken getirdiği çeyizde; 100.000 altın dinar, binlerce mücevher, yüzlerce yakut ve inci, zümrütler, firuzeler, altın kaplar, ipek halılar, 35 cariye, 20 hizmetkâr, 80 seçkin at ve katır ile 100 kişilik askerî muhafız birliği bulunuyordu. Bu servetin bugünkü karşılığı milyarlarca lirayı bulabilecek ölçektedir.
Ancak Türk Şamanizmi'nin özünde zenginlik; altın ve mücevherden önce at, sürü, otağ ve kutlu soyun devamı demekti. Sep de işte bu anlayışın ürünüdür. Çünkü Türk töresine göre güçlü aileler güçlü devletleri, güçlü devletler ise güçlü milleti meydana getirirdi.
Sep(çeyiz)Türk'ün aileye, soya ve geleceğe verdiği değerin adıdır.
Türk Şamanizmi
TEREF