Bir fotoğrafçı, aslanları güvenli bir mesafeden görüntülemek için fotoğraf çekiyordu. Ancak bilmediği bir şey vardı: Sürünün kralı olan dev erkek aslan, çoktan arkasına kadar yaklaşmıştı.
Peter, bir yaban hayatı rezervinde çömelmiş, uzaktaki aslan sürüsünü fotoğraflıyordu. Aslanların yeterince uzakta olduğunu düşündüğü için kendini güvende hissediyordu. Arkadaşı Matthew ise aracın yakınında durarak çevreyi kontrol ediyordu.
Bir anda Matthew çalılıkların arasında bir hareket gördü.
Peter'ın hemen arkasında dev bir erkek aslan vardı.
Aslan, Peter'a doğru sessizce ilerliyordu. Matthew sakin bir sesle fısıldadı:
"Sakın hareket etme."
Peter olduğu yerde donup kaldı. Fotoğraf makinesi hâlâ ellerindeydi. Arkasına dönmeye cesaret edemiyordu. Çünkü bu kadar yakındaki bir yırtıcıyla göz göze gelmenin ne anlama gelebileceğini çok iyi biliyordu.
Aslan biraz daha yaklaştı. Peter'ı kokladı.
O birkaç saniye, Peter için adeta bir ömür gibiydi.
Dev aslan adamın hemen yanında durdu. Sonra ağır pençelerinden birini Peter'ın sırtının yakınına koydu.
Ama saldırmadı.
Sanki sadece, kendi bölgesine giren bu insanın kim olduğunu anlamaya çalışıyordu.
Peter kıpırdamadı. Neredeyse nefes bile almıyordu.
Sonunda aslan yoluna devam etti ve sürüsünün yanına döndü.
Diğer aslanlar, erkek aslanın yanından geçerken geri çekiliyor ve başlarını aşağı eğiyordu.
Çünkü sürüde kimin kral olduğunu hepsi biliyordu.
Peter ve Matthew olaydan sonra uzun süre sessizce oturdular.
Peter oraya aslanları uzaktan fotoğraflamak için gitmişti.
Ama o gün bir şeyi çok net anladı:
Mesafeyi belirleyen her zaman fotoğrafçı değildi.
Aslan, Peter'ın düşündüğünden çok daha önce onu fark etmişti.
Ve Peter'ın oradan sağ salim ayrılmasının tek nedeni, o dev kralın saldırmaya gerek görmemesiydi.
Semra Alsalawy