​Türk dünyasının en cesur nesillerinden biridir. Onlar Büyük İskender’le savaşarak milattan önce 3. yüzyılda Kuzey Afrika'ya çekilmişlerdi. Bizim Türk karşıtı tarihçilerimiz, milattan önce Azerbaycan'da ve Anadolu'da Türk olmadığını iddia ediyorlar. Karamanlar, İskender’in ölümünden sonra güçlü bir deniz donanması kurup Sicilya adasını ele geçirdiler. Orada Karaman şehrini kurdular. Bir süre deniz kavimlerinin çoğunu kendilerine tabi ettiler (bağladılar). Daha sonra kendi tarihi vatanlarına, Anadolu’ya döndüler. Karamanlar yalnızca kudretli kahramanlar değil; güçlü akıl sahipleri, ilim ve din adamlarıydılar. Onların destanlarından birini komşularımız kendi dillerine tercüme edip Karamaniani olarak adlandırmışlardır. Biz akademik çalışanlar olarak Avrupa kütüphanelerinden bu destanın ilk nüshalarını arayıp bulmalı, onu kaleme alındığı ilk lehçeyle yayımlatmalıyız. Öğrencilerimiz ders kitaplarından Karamanların Anadolu'da Makedonyalılardan önce yaşadıklarını, Yunanlar savaşlardan kaçarken onların İskender’le kılıç tokuşturduklarını okurlarsa, sahte tarihlere değil, kendi gerçek tarihlerine inanacaklardır. Resimde Karamanoğlu Mehmet Bey’in kabrinin fotoğrafını görüyorsunuz.
​Baş daşımız qoç heykəli,
Gor yerimiz qarlı quzey.
Anadolu, çölüm-düzüm
Göy altında açıq muzey.
El-ulusum düşünməsin
Bir özüməm, bir də masam.
Ürək susar, ölmüş olar
Keçmişimi yaşatmasam.
Tarixləri yaradan da,
Yollarında itən də biz.
Əslimizə varmaq üçün
Azdı hələ zəhmətimiz.
Yadlar sökdü xalçamızın
İlməsini, arğacını.
Kim gətirər muzeylərdən
Xanlarımın zər tacını?
Tariximə xor baxanın
Şər gətirib gəlişləri.
Luvrdakı muzeydədir
Natəvanın əl işləri.
Tale dönük, əydi məni
Çoxaldıqca dərdi-sərim.
Yad əllərçün qazanc oldu
Qızıl saplı tikmələrim.
Prof. Dr. İlhami Cəfərsoy