Murrey sərbəst düşmə anından zövq alaraq tullandı. Külək qulaqlarında fit çalırdı və damarlarında adrenalin qaynayırdı. Lakin əsas paraşütü açmaq vaxtı gələndə o, sıradan çıxdı - texniki nasazlıq səbəbindən iplər dolaşmışdı. Coan özünü itirmədiı. Ehtiyat paraşütü var idi. Dartma şnurunu çəkdi, amma o da sıradan çıxdı - paraşüt yalnız qismən açıldı və sonra havada fırlandığı üçün boşaldı. Murrey çentrfuqa kimi fırlandı və dəhşətli bir sürətlə - təxminən 130 km/saat (80 mil/saat) sürətlə düşməyə davam etdi.
Belə bir yüksəklikdən və belə bir sürətlə sağ qalma şansı minimal idi. Statistika acınacaqlıdır: 80 metrdən çox hündürlükdən düşmə adətən ölümcül olur. Yer yaxınlaşırdı və Coan özünü ən pisinə hazırladı.
O, aerodromun yaxınlığındakı bir tarlaya, sancmaları yanıqlarla müqayisə edilə bilən düşmən bir həşərat olan od qarışqalarının yuvasına çırpıldı. Zərbə dağıdıcı idi: qabırğaları, sümükləri, dişləri və onurğası sınıb. Şüurlu qalsa da, hərəkət edə bilmirdi. Ürəyi güclə döyünürdü.
Düşmədən narahat olan qarışqalar Joanın üzərinə hücum edərək 200 dəfədən çox sancdılar. Bu, onun vəziyyətini daha da pisləşdirirdi. Lakin həkimlərin sonradan izah etdiyi kimi, qarışqaların zəhəri adrenalinin ifrazını stimullaşdırdı ki, bu da onun ürəyinin döyünməsini təmin etdi və şokun qarşısını aldı.

Evlərini qoruyan həşəratlar bilmədən onun xilaskarlarına çevrildilər. Bu qarışqalar solenopsin adlı bir toksin ifraz edirlər. Joan iki həftə komada qaldı, lakin 20 rekonstruktiv əməliyyatdan və 17 qan köçürməsindən sonra tam sağaldı. Onu yenidən yığmaq üçün ayaqlarına sancaqlar, çanağına isə millər taxdılar.
Joan üç il əvvəl 70 yaşında vəfat etdi.
Стальное Перо