Nisan 1975'te Saigon düşüyordu. Kuzey Vietnam tankları 10 mil uzaktaydı. ABD Başkanı Gerald Ford, 3.300 Vietnamlı yetimi Amerika'ya uçakla götürmeyi öngören "Bebek Kaldırma Operasyonu"nu emretti.
İlk uçuş, dünyanın en büyük uçağı olan devasa bir C-5A Galaxy ile gerçekleştirildi. Uçakta 314 kişi vardı; bunların 243'ü bebek ve çocuktu, çoğu 1 yaşın altındaydı, hasta ve yetersiz beslenmişti. Beşikleri yoktu. Hemşireler onları üssün malzeme deposundan aldıkları karton kutulara koydular ve kutuları kargo ağlarıyla yere sabitlediler. Her kutuda 2-3 bebek vardı.
Tan Son Nhut'tan kalkıştan 12 dakika sonra, 23.000 feet yükseklikte, arka kargo kapısı patladı. Patlayıcı basınç düşmesi yaşandı. Uçak sisle doldu. Arkadaki 2 kabin görevlisi ve 78 bebek dışarı fırlayarak anında öldü.
Pilot Kaptan Bud Traynor, hasar görmüş uçağı kontrol altına almak için büyük çaba sarf etti. Saigon'a geri dönemezdi - çok tehlikeliydi. Bir pirinç tarlasına acil iniş yaptı. Uçak 4 parçaya ayrıldı. Toplam 138 kişi öldü. 176 kişi hayatta kaldı, bunların arasında enkazda hâlâ kutularına bağlı halde bulunan 149 bebek de vardı.
Gördüğünüz fotoğraf, bir gün sonra gerçekleştirilen İKİNCİ başarılı Babylift uçuşundan. O kutular gerçek. O hemşireler, son uçağın düştüğünü bilerek savaş bölgesine uçmak için gönüllü oldular. O bebeklerin çoğu Amerika'da büyüdü ve ancak 30 yıl sonra arkadaşlarının öldüğü bir uçak kazasından sağ kurtulduklarını öğrendiler.
Kazadan kurtulanlardan biri olan Aryn Lockhart, o sırada bir kutunun içinde 2 aylıktı. Bugün Ohio'da yaşayan bir anne.
Elisa Walker