Bir gün Teymur sarayında insanları qəbul edir, onların şikayət və xahişlərini dinləyirdi.
Saray etiketinə görə, əmirin hüzuruna girən hər kəs onun qarşısında diz çöküb cübbəsinin ətəyindən öpməli idi.
Qəbul başa çatmaq üzrəykən qəfldən qapılar açıldı və yaşlı bir kişi salona daxil oldu. Müəyyən edilmiş qaydaya əməl edərək, başını aşağı saldı və asta addımlarla Əmirə yaxınlaşdı, ayaqlarına baş əyməyə hazırlaşdı.
Lakin həmin anda Teymur üzündə dərin heyrət ifadəsi ilə tez yerindən sıçrayıb qocaya yaxınlaşdı, əlindən tutdu və baş əyməsinə icazə vermədi. Üstəlik, özü qocanın titrəyən əlini öpdü və hörmətlə onu taxtına oturtdu.
Saray əhli gördüklərinə təəccübləndilər. Bunu gördükdə, hamı qocanın qarşısında yerə qədər baş əydi və bu qocaya misilsiz hörmət göstərdi.
Bu qoca kim idi? Bu sual hər kəsi narahat etdi, amma heç kim soruşmağa cəsarət etmədi. Sonra Əmir Teymur özü vəziyyəti aydınlaşdırdı. Ağsaqqalın qarşısında baş əyərək dedi:
"Bu adam mənim müəllimimdir..."
Есмира Шукурова
TEREF