Paytaxtın Sabunçu rayonu ərazisindəki tuneldə asfalt örtüyü çökür, yol dağılır, təhlükə açıq-aşkar görünür — amma məsul qurumlar ya susur, ya da ənənəvi “görməməzlik” siyasətini davam etdirir. Bu isə açıq laqeydlikdir.
Yağış yağır, tunel su ilə dolur, asfalt çökür — və buna baxmayaraq həmin yol hələ də istifadəyə açıq saxlanılır. Nə üçün? Kim bu qərarın məsuliyyətini daşıyır? Bir faciə baş vermədən tədbir görmək bu qədər çətindirmi, yoxsa qəsdən gecikdirilir?
Ortada olan fakt budur: problem təkcə yağıntı deyil. Problem illərlə keyfiyyətsiz görülən işlərdə, formal xarakter daşıyan nəzarətdə və “hələlik dayanırsa, problem yoxdur” məntiqindədir. Əgər hər yağışdan sonra yollar çökürsə, bu artıq təbiətin yox, sistemin iflasıdır.
Daha acınacaqlısı isə təhlükənin bu qədər açıq olmasına baxmayaraq tunelin bağlanmamasıdır. Sanki kimlərsə hadisələrin daha da ağırlaşmasını gözləyir — yol tam dağılsın, ya da bir qəza baş versin ki, sonra çıxıb standart açıqlama versinlər: “araşdırma aparılır”.
Bu yanaşma insanların həyatının nə qədər ucuz qiymətləndirildiyini açıq şəkildə göstərir. Çünki burada əsas prioritet təhlükəsizlik deyil, məsuliyyətdən yayınmaqdır.
Əgər bu gün tədbir görülmürsə, sabah baş verəcək hər hansı hadisə artıq “qəza” yox, gözlənilən nəticə olacaq. Və o zaman veriləcək izahların heç bir dəyəri qalmayacaq.
Mehriban Sadıqova