O günkü gazetelerin haksız olarak takmış olduğu lakapla tanınan Bombacı; Oğuzhan Cengiz, içeride çok kalmadan firar etti. Bir ziyaret günü demirleri kesilen ziyaret kabinlerinden ziyaretçi gibi çıktı. Hücrelerin bulunduğu binayla ana kapı arasındaki o kısa mesafe ona hiç bitmeyecekmiş gibi geldi. O gün bile gazete manşetlerinde fotoğrafları vardı. Buna rağmen mahkûm kıyafetiyle firar ediyordu. Ana kapıdan çıkınca ekiple karşı karşıya geldi. Tezgâha getirildiğini düşünürken, polislerin oralı bile olmadığını görünce elini kolumu sallayarak uzaklaştı. Polisler, birbirlerine ‘Ya bu Oğuzhan Cengiz değil mi?’ diye sormuş; ama kaçabileceğine hiç ihtimal vermedikleri için ilgilenmemişler!
Bütün firar hikayelerinin sonu da yakalanmak ya da teslim olmakla biter. O günlerde yurtdışına kaçmaya hazırlanan Oğuzhan Cengiz, “Cem Toraman”, “Cüneyt Ekmekçioğlu” ve “Hasan Solak” isimlerini kullanıyordu. İlk defa açıkladığı bu isimlerden Cüneyt Ekmekçioğlu adına sahte pasaport düzenlenmişti. Almanya’ya kaçırılacağı sırada babası teslim olmasını istedi. Teslim olma planı babasının arkadaşı AP İstanbul İl Başkanı Hüsamettin Cindoruk hazırladı. Oğuzhan Cengiz, İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı Başsavcılığı’na teslim olacak, Başsavcı Süleyman Takkeci ifadesini aldıktan sonra serbest kalacak ya da az bir ceza ile kurtarılacaktı. Ancak Başsavcı Takkeci, o gün apar topar izne çıkmıştı. Serbest kalmayı beklerken derhal tutuklanan Cengiz, mahkemeye çıkarıldıktan sonra 12 yıl yatacağı cezaevine gönderildi.
Yani kısaca; Hüsamettin Cindoruk, babam Dursun Cengiz'i ve dolayısıyla da beni satmış oldu.
Oğuzhan Cengiz
TEREF