1623'te henüz 11 yaşında tahta geçen IV. Murad, Osmanlı tarihinin en çalkantılı dönemlerinden birini devraldı. Yeniçeri isyanları, saray entrikalar, Celali ayaklanmaları... Genç padişahın önünde adeta çökmekte olan bir imparatorluk duruyordu.
Ancak IV. Murad, zamanla öyle bir dönüşüm geçirdi ki tarihçiler onu 'son büyük savaşçı padişah' olarak anar. Üstün fiziksel yapısıyla tanınan padişahın attığı ok ve kaldırdığı gürzlere dair rivayetler bugün hâlâ anlatılır.
En çarpıcı adımlarından biri, 1633'te İstanbul'da çıkardığı tütün ve kahvehane yasağıydı. Yalnızca bir fermanla yetinmedi; bizzat gece sokak devriyelerine çıkarak yasağa uymayanları kılıçla cezalandırdığı rivayet edilir.
Asıl zirve ise 1638'deki Bağdat Seferi'dir. Safevîlerin elinde olan şehri 40 günlük zorlu bir kuşatmanın ardından geri alan IV. Murad, Osmanlı tarihinde bizzat sefere çıkan son padişah olma unvanını kazandı. İmzalanan Kasr-ı Şirin Antlaşması, Osmanlı-İran sınırını neredeyse dört asır boyunca belirleyecekti.
1640'ta yalnızca 27 yaşında hayatını kaybeden IV. Murad, kısa ama sarsıcı bir iz bıraktı. Sert mi, adil mi, yoksa karizmatik bir kurtarıcı mıydı? Tarih bu soruyu hâlâ tartışıyor.
asirlarboyunca
TEREF