ATATÜRK Rıfat Börekçi'ye sorar:
- “Hocam, cenaze namazı niçin ayakta kılınır?..”
Rifat Efendi, yanıtlar:
“Cenaze namazı dışarıda tabutun yanında kılındığından, yerler toz, çamur, pis olduğundan mecburi olarak ayakta kılınır…”
Atatürk:
“Acaba cami zeminleri temiz midir?…”
Rifat Efendi:
“Temiz denemez Paşam, bahusus mikrop denilen nesne bilindikten sonra, cami zeminlerine temizdir demek için çok cahil olmak gerekir,” yanıtını verir ve ekler:
“Esasen icabına göre namaz ayakta da kılınır, bir arıza dolayısıyla ayağa kalkamayan kimse oturduğu yerde de kılabilir, hatta mecali kalmayan bir kimse göz işaretiyle de kılabilir…”
Atatürk:
“Bu önemli bir meseledir, cami zeminlerinin temizliği için bir şekil ve vazife düşünülmelidir” deyip Mimar Arif Hikmet Bey’e döner:
“Hikmet! Senin Eskişehir’de çarşı camii inşaatını bitirmek üzere olduğunu biliyorum. Bu camide secdeye temiz yer için bir şeyler düşün ve yap.”
Arif Hikmet:
“Camii inşaatının bitiminden sonra, saf aralarını hesapladığını, secde edilecek yerleri, yerden yüksekçe enli bir şerit halinde yaptığını ve üzerine de beyaz muşamba döşettiğini; muşamba satıhın her an sabunlu su ile silinerek temizlenebileceğini, böylece yüzün temiz bir yere değeceğini” anlatır.
Atatürk, çok memnun olmuştur. Mimar Arif Hikmet Bey’i tebrik eder.
Rifat Efendi de, anlatılanlardan hoşnut kaldığını belirtir.
KAYNAK : Atatürkçülüğün Alfebesi / İlhan Selçuk.