ABD hükümetinin izni olmadan, ağır sıklet şampiyonu Saddam Hüseyin ile doğrudan müzakere etti ve Amerikalıların güvenli bir şekilde eve dönmelerine izin vermesi için onu ikna etti.
1990 yılına gelindiğinde Ali artık ringe hükmeden dövüşçü değildi. Emekli olmuştu ve vücudu Parkinson hastalığının etkilerini göstermeye başlamıştı, ancak sesi ve itibarı hâlâ küresel çapta büyük bir etkiye sahipti.
Irak o yıl Kuveyt'i işgal ettiğinde, Saddam Hüseyin yüzlerce yabancıyı rehin alarak onları olası ABD askeri saldırılarına karşı canlı kalkan olarak kullandı. Aralarında 15 Amerikalı da vardı.
Gerginlik yüksek ve diplomatik çabalar sekteye uğramışken Ali harekete geçmeye karar verdi.
Görevinin ters tepebileceğinden korkan ABD hükümetinin itirazlarına rağmen Bağdat'a giden bir uçağa bindi.
Ali'nin ünü sporun çok ötesine geçmişti; Orta Doğu'da sadece bir boksör olarak değil, aynı zamanda bir Müslüman ve Batı gücüne karşı bir direniş sembolü olarak da hayranlık uyandırıyordu. Hüseyin onunla görüşmeyi kabul etti.
Görüşmeleri sırasında Ali, bir politikacı olarak değil, bir insan olarak ilgi gösterdi. Sağlığı kötüleşiyor, konuşması yavaşlıyordu,
ancak samimiyeti inkâr edilemezdi.
Hüseyin, belki de tanıtım peşindeydi veya Ali'nin varlığından etkilenerek, sonunda Amerikalı rehineleri serbest bırakmayı kabul etti.
Ali, 15 rehinenin tamamını serbest bırakarak evine döndü ve etkisinin boksun çok ötesine ulaştığını kanıtladı. Bu, modern tarihin en sıra dışı özel diplomasi eylemlerinden biriydi.
Kaynak Cienciatum Sorpréndete
BBC world News, , New York Times.
TEREF