Bəzən başqasına kömək etmək müəyyən dərəcədə risk tələb edir, amma bunun sizə əl uzatmaqdan çəkindirməsinə imkan verməyin.
Ken Satterfild 1936-cı il Berlin Olimpiadasından risk götürməyə hazırlığın təsirini göstərən bir hekayə danışır. Həmin Oyunlarda amerikalı sprinter Cessi Ouens bir gündə üç dünya rekordu qırdı, o cümlədən 806 sm uzunluğa tullanma.

Bu rekord iyirmi beş il davam etdi. Lakin Ouens həmin Oyunlarda güclü təzyiq altında idi. Hitler və onun nasist müttəfiqləri yarışdan Ari irqinin üstünlüyünün nümayişi kimi istifadə etmək istəyirdilər və qaradərili Ouens ona qarşı nəzərəçarpacaq dərəcədə düşmənçilik hiss edirdi.
Finaldan əvvəlki seçmə turniri zamanı Ouens 790 sm-ə tullanan hündür, mavi gözlü, sarı saçlı bir alman tərəfindən az qala tarazlığından çıxarılacaqdı. İlk cəhdində Ouens dirəyi bir neçə santimetr aşdı. O, həmçinin ikinci cəhdini də qaçırdı. Onun son bir cəhdi qalmışdı. Uğursuz olsaydı, sadəcə diskvalifikasiya olunacaqdı.

Uzunboylu alman Ouensə yaxınlaşıb özünü təqdim etdi. Onun adı Lutz Long idi. Nasistlərin qarşısında Long Ouensi ruhlandırdı və ona bir neçə məsləhət verdi. Təsnifat standartı cəmi 715 sm olduğundan, Long onun həddindən artıq atlamaması üçün uçuş zolağının başlanğıc nöqtəsini bir neçə santimetr geri çəkməyi tövsiyə etdi. Üçüncü tullanmasında Ouens təsnifat həddini aşdı. Finalda o, Olimpiya rekordu qırdı və dördüncü qızıl medalını qazandı. Bəs Ouensi ilk təbrik edən kim oldu? Lutz Long. Ouens bir daha görüşməsələr də, Lonqun ona verdiyi köməyi heç vaxt unutmadı. "Bütün kuboklarımı və medallarımı qızıl üçün əridə bilərdim", Ouens yazırdı, "amma hətta bu da məni Lutz Lonqa bağlayan dostluqdan üstün olmazdı."
Polad Qələm
TEREF