Yaponiyada baş verən zəlzələdən sonra xilasedicilər gənc bir qadının evinin xarabalıqlarına çatanda onun cəsədini çatlardan gördülər. Onun duruşu çox qəribə idi - sanki dua edirmiş kimi diz çökürdü, bədəni irəli əyilmiş, əlləri bir şeyin ətrafında dolaşırdı. Uçmuş bina onun kürəyini və başını zədələmişdi.
Xilasetmə qrupunun rəhbəri böyük çətinliklə divardakı dar bir çatdan qadının cəsədinə toxuna bildi. O, qadının hələ də sağ olduğunu ümid edirdi. Lakin soyuq bədəni onun vəfat etdiyini göstərirdi. O və komandanın qalan hissəsi növbəti uçmuş binanı araşdırmaq üçün evdən çıxdılar. Lakin qarşısıalınmaz bir qüvvə qrup rəhbərini ölən qadının evinə çəkirdi. Yenidən diz çökərək, qadının cəsədinin altındakı boşluğu araşdırmaq üçün başını dar çatlardan keçirdi. Birdən həyəcandan qışqırdı: "Uşaq! Uşaq var!"
Bütün komanda qadının cəsədinin ətrafındakı dağıntıları diqqətlə təmizlədi. Onun altında rəngli yorğana bükülmüş üç aylıq bir oğlan uşağı uzanmışdı. Aydındır ki, qadın oğlunu xilas etmək üçün özünü qurban vermişdi. Ev uçarkən qadın onu bədəni ilə qorumuşdu. Balaca oğlan hələ də dinc yatırdı ki, komanda rəhbəri onu götürdü. Həkim tez bir zamanda oğlanı müayinə etmək üçün gəldi. Yorğanı açanda o, mobil telefon gördü. Ekranda bir mesaj var idi: "Əgər sağ qalsan, səni sevdiyimi unutma."
Bu mobil telefon əldən-ələ ötürüldü.
Mesajı oxuyan hər kəs ağladı. "Əgər sağ qalsan, səni sevdiyimi unutma."
Ana sevgisi belədir!
Tatyana Kurochkina
TEREF