“Birdən Nabokov mühazirəsini yarımçıq qoydu, səssizcə səhnədən sağ divara doğru getdi və üç baş işıqları söndürdü. Sonra pilləkənlərdən - beş-altısı var idi - zala düşdü, bütün dəhliz boyunca ağır-ağır yeridi, ardınca iki yüz nəfərin təəccüblü dönüşləri gəldi və səssizcə üç-dörd böyük pəncərənin pərdələrini endirdi...
Zal qaranlığa qərq olmuşdu... Nabokov səhnəyə qayıtdı, pilləkənlərdən qalxdı və işıq açarlarına yaxınlaşdı.
“Rus ədəbiyyatının səmasında,” deyə elan etdi, “bu Puşkindir!” Planetarimizin sol küncündə bir lampa yanıb-sönürdü. “Bu Qoqoldur!” Zalın ortasındakı bir lampa yanıb-sönürdü. “Bu Çexovdur!” Sağdakı bir lampa yanıb-sönürdü. Sonra Nabokov yenidən səhnədən düşdü, mərkəzi pəncərəyə tərəf getdi və pərdəni açdı, pərdə yüksək səslə yuxarı qalxdı: “Bam!” Sanki sehrlə, geniş, sıx bir gözqamaşdırıcı günəş işığı auditoriyaya daxil oldu. “Və bu Tolstoydur!” Nabokov guruldadı.

_____
Vladimir Nabokovun "Rus ədəbiyyatı üzrə mühazirələr" kitabından sitat
Xoşbəxt Mən
TEREF