O, diqqətlə oxudu. Hər sözü.
Kitabı bağlayanda Anna Essinger insanların illər sonra anladıqlarını başa düşdü: bunlar sadəcə siyasi vədlər deyildi. Bu, bir plan idi. Əgər bunun gerçəkləşməsinə icazə verilsəydi, Almaniyada tələbələri üçün təhlükəsiz yer olmazdı.
O, bunu xatırladı. Və dərs deməyə davam etdi.
Anna 1879-cu ildə Ulmda dünyəvi bir yəhudi ailəsində anadan olub. İyirmi yaşında oxumaq üçün Neşvillə getdi və orada kvakerlərlə qarşılaşdı - onların dəyərləri onun həyatına dərin təsir göstərdi.
1919-cu ildə Birinci Dünya Müharibəsindən sonra uşaqlara kömək etmək üçün humanitar missiya ilə Almaniyaya qayıtdı. 1926-cı ildə bacıları ilə birlikdə Herrlingendə - düşüncə azadlığına və hər bir uşağa hörmətə dəyər verən bir internat məktəbi qurdu.
1933-cü ildə böyük siyasi dəyişikliklər baş verdikdə, Anna hazır idi. 1933-cü ilin aprelində məktəblərdən liderin doğum günü şərəfinə milli simvolu nümayiş etdirmələri tələb olundu. Anna şagirdlər üçün üç günlük bir səyahət təşkil etdi. Məktəb boş olanda o, razılaşdı.

"Boş binanın üzərindəki simvol insanlara təsir edə bilməz", dedi.

Sonra hərəkətə keçdi.
O, məktəbi İngiltərəyə - Kentdəki köhnə Bunce Court binasına köçürmək üçün fürsət tapdı.
Anna valideynlərlə danışdı. O, dürüstcə onlara uşaqlarının təhlükəsiz olacağını, lakin geri qayıtmalarının təmin olunmadığını söylədi.
Demək olar ki, hamı razılaşdı.
5 oktyabr 1933-cü ildə səyahət başladı. Uşaqlar qruplar halında yola düşdülər. Valideynlər diqqəti cəlb etməməyə çalışaraq sakitcə vidalaşdılar.
Hamısı sağ-salamat gəldi. 66 uşaq təhlükəsiz idi.
Məktəb ertəsi gün yenidən açıldı.
Şərtlər çətin idi, amma birlikdə yeni bir həyat yaratdılar - oxumaq, işləmək və bir-birini dəstəkləmək.
Zaman keçdikcə məktəb təhsilini itirən uşaqlar və ailələri olmadan Avropadan gələnlər üçün sığınacağa çevrildi. 1938-ci il hadisələrindən sonra oraya daha çox uşaq gəldi və Anna əlindən gələn hər kəsə kömək etməyə çalışdı.
1940-cı ildə müharibə vəziyyəti səbəbindən məktəb təcili olaraq yenidən köçürülməli oldu.

Anna bir çox uşağın valideynlərindən xəbər almağı dayandırdığını başa düşürdü. Səbəbini bilirdi, amma onların təhlükəsizlik hisslərini vaxtından əvvəl məhv etmək istəmirdi.
Müharibədən sonra dəhşətli çətinliklər yaşayan uşaqlar məktəbə gəlməyə başladılar. Bunce Court-da onlar yenidən özlərini təhlükəsiz hiss etməyi öyrəndilər.
Məktəb 1948-ci ildə bağlandı.
Anna həyatı boyu 900-dən çox uşağa kömək etdi.
O, tanınmağa çalışmadı. Lakin onlar üçün bura bir evə çevrildi.
O, 1960-cı ildə İngiltərədə vəfat etdi.
Şagirdləri illərdir toplaşmağa davam edirdilər. Deyirlər ki, bu, özlərini həqiqətən təhlükəsiz hiss etdikləri yeganə yerdir.
Hər şey bir qadın kitab oxuyub hazırlaşmaq qərarına gəldikdə başladı.
Elena Denisova
TEREF