"...Bilirəm ki, taleyim bitib; dinc həyata qayıtmağım mümkün deyil və heç kimdən mərhəmət və ya mərhəmət gözləmirəm. Amma xalq nümayəndələri mənim abrek doğulmadığımı, atamın, qardaşımın və ya digər yoldaşlarımın da abrek doğulmadığını bilsəydilər, bu mənim üçün böyük mənəvi məmnuniyyət olardı.
Onların əksəriyyəti hakimiyyət orqanlarının ədalətsiz rəftarı nəticəsində və ya başqa bir təhqir və ya bədbəxt vəziyyətin təsiri altında bu taleyi seçir. Kimsə bu yola qədəm qoyduqdan sonra, geri dönüş olmayan səhranın daha dərinlərinə doğru irəliləyir, çünki təqibçilərindən qaçmaq üçün onları öldürməyə məcbur edirlər."...
15 yanvar 1909-cu il
Əbdül-Məcid Kadırov