Bir gün Yazıçılar Birliyindən vauçerlə gələn şairə Aqniya Barto, Çukovski və Marşakın artıq tətildə olduğu Moskva yaxınlığındakı bir sanatoriyaya gedirdi.
Otağına müşayiət olunanda, qonşu kənddən olan yarımsavadlı yaşlı bir qadın, mərtəbə müdiri ondan soruşdu:
"Deməli, sən də o yazıçılardansan? Uşaqlar üçün də şeirlər yazırsan?"
"Hə, bəli."
"Bəs zooparkda yarımştat işləyirsən?"
"Hansı zooparkda?"
"Bəs, necə? Sənin bu Marşakın, adı nədir, mənə bu barədə danışdı. Deyir ki, şairlərin gəliri qeyri-sabitdir. Onlar zooparkda yarımştat işləməlidirlər. Deyir ki, mən qorilla təqlid edirəm və Çukovski - hündürboylu - deyir ki, zürafə kimi işləyir. Bəs nə? Bu, demək olar ki, onun peşəsidir - uşaqları güldürmək. Və maaşı yaxşıdır!" Qorilla 300 rubl, zürafə isə 250 rubl alır. Moskvada yarımştat iş üçün bu, çox puldur!
Ertəsi gün Barto Çukovski ilə görüşdü və gülərək ona Marşakın zarafatını danışdı. Kornei İvanoviç uşaq kimi güldü, amma birdən kədərləndi və dedi:
"Bütün həyatım belə olub: əgər o 300 alırsa, mən də 250 alıram!"
Eldar Tağıyev.
TEREF