Her zaman söylerim: Anlattığınız din Tanrı ile paralel yürümeyip O'nun gerisinde kalırsa, bu durum kaçınılmaz olarak farklı çıkış yollarına kapı aralayacaktır!
Modern dünyada insanlık, sonsuz zekâya sahip bir aklın ürünü kozmos ile onun adına kurumsallaşmış ama onun ihtişamını gölgeleyen dinler arasında sıkışıp kalmıştır.
Bir tarafta iki bin yıl boyunca yalnızca İsrailoğullarını muhatap alan, onları seçkin bir ırk olarak yaratan, Yahudi olmayanları insan bile kabul etmediği için onları öldürmeyi ibadet addeden, vaat edilmiş mukaddes toprakların tapusunu dahi onlara veren, kutsal metinleri fantastik hikâyelerle dolu bir Yahudilik ve bu dinin Tanrısı!
Diğer yandan hâlâ bir ısırımlık elma hikâyesi üzerinden tüm insanlığın Âdem’in ilk günah izlerini üzerlerinde taşıdığını iddia eden, Meryem’i kutsal ruhla hamile bırakıp Tanrı doğuran kadın mertebesine yükseltip oğul İsa’yı da tanrılaştıran, akabinde de gökyüzüne Allah babasının yanına postalayarak Mesih olarak dönüşünü bekleyen, geçmişi mezhep katliamlarıyla dolu bir Hıristiyanlık dini ve onun Tanrısı!
Beri tarafta da; Allah’ı 23 yıl boyunca Hz. Muhammed’in şahsında Araplarla konuşturup Tanrısal iletişim defterini sonsuza dek kapatan, neredeyse tüm külliyatını Yahudi ve Hıristiyanlık efsaneleriyle doldurmuş olduğu halde yegâne hak din olma iddiasından hareketle kendilerinden başka hiç kimseyi cennete sokmamakta kararlı olan kültürel bir Müslümanlık! Ve bu dinin; insanların saçıyla sakalıyla uğraşan, namazlarınızın vakit ve rekât çetelesini tutan, kılmadığınız her bir vakit namaz için bilmem kaç bin yıl sizi ateşe sokup sokup çıkaracak olan, sarık ve cübbeyle yapılan ibadete ekstra puanlar veren, bu ilkelere inanmayanları ise sonsuza dek elim bir azapta yakacak olan Tanrısı!
Gel gör ki evren kitabının sayfalarına baktığımızda ise; yüz milyarlarca galaksiyi, her bir galakside yüz milyarlarca yıldız ve gezegeni var eden, uçsuz bucaksız büyüklükte ve dahası ışık hızına yakın bir hızla galaksiler arası mesafenin açılarak genişlemesini sürdüren bir kâinatın Tanrısı!
İşte böylesi bir paradoksun sürüklediği amansız girdaptan uygun bir çıkış yolu arayan modern insanın sığınacağı güvenli liman deizm mi, agnostisizm mi, ateizm mi yoksa post-teizm mi olacak, ya da bilim tanrılığını ilan ederek arşa istiva mı edecek(!) emin değilim ve elbette bunu zaman gösterecek!
Emin olduğum tek şey; insanlık olarak bizim aşağıda kutsallarımız uğruna didiştiğimiz, tartıştığımız, savaştığımız, birbirimizi yıpratıp yorgun düşürdüğümüz birçok şeyin Yukarıdakinin(!) umurunda bile olmadığıdır! Peki, bunu ne zaman mı fark edeceğiz? Korkarım ki hiçbir zaman!
Adem Doğantemur
TEREF