"Mən heç vaxt Puşkindən daha ağıllı birini tanımamışam. Nə Jukovski, nə də knyaz Vyazemski onunla mübahisə edə bilməzdi - o, bəzən onları tamamilə məğlub edərdi.

Puşkinin özündən daha ağıllı olmasını istəməyən Vyazemski əsəbiləşib susurdu və Jukovski gülürdü: "Sən, qardaş Puşkin, şeytan sənin necə olduğunu bilir - cəfəngiyat danışdığını görürəm və səninlə mübahisə edə bilmirəm, ona görə də ikimizi də axmaq edirsən."
Bir dəfə Puşkinə az oxuduğumu etiraf etdim. O, mənə dedi: "Qulaq as, sənə bir sirr də deyim: oxumağa dözə bilmirəm; danışdıqlarımın çoxunu oxumamışam. Başqalarının zəkası məni çaşdırır. Mən belə düşünürəm ki, dünyada axmaq yoxdur. Hər kəsin zəkası var; polisdən tutmuş çarlara qədər heç kimdən darıxmıram." Və həqiqətən də, o, hər kəslə yaxşı vaxt keçirə bilərdi..."
A.O. Smirnova-Rossetin xatirələrindən