Stella Adlerin sinifində kimin aktyor olduğunu və kimin sadəcə "yoldan keçdiyini" anlamaq üçün sadə bir yol tapması ilə bağlı bir hekayə var.
Bir dəfə o, bir qrup tələbə üçün bir eskiz nümayiş etdirdi:
"Təsəvvür edin ki, siz toyuqlarsınız. Adi bir həyətdə yaşayırsınız, dimdikləyirsiniz. Və sonra birdən sizə atom bombası haqqında məlumat verilir."
Dünyanın sonu qrup daxilində başladı. Bir tələbə bir saniyədə personajın içinə girdi və sanki partlayışı şəxsən görmüş kimi xırıltılı səslər çıxarmağa başladı.
Digəri isə Soyuq Müharibənin nəticəsi bundan asılı idi kimi elə bir coşğu ilə yeri dimdiklədi.
Ümumilikdə, onlar geosiyasi cəhətdən məlumatlı toyuqlar oldular. Afərin!
Və bu qarışıqlığın ortasında bir tələbə küncdə sakitcə oturdu. Elə hiss olunurdu ki, o, tabure kimi atılıb və bunu sədaqətlə yaşayır.
Adler ona baxır və müqavimət göstərə bilmir:
"Gənc oğlan, niyə reaksiya vermirsən?"
Tələbə:
"Niyə reaksiya verməliyəm? Mən toyuğam. Yumurta üstündə oturmuşam. Bundan əlavə, toyuq atom bombasının nə olduğunu haradan bilə bilər?
Bu tələbənin adı Marlon Brando idi.
Çox şey əlavə etməmək istedaddır.
Asya Zalevskaya