Ölen bir Amerikan askerinin bütün özel eşyaları, saati, traş takımı, traş fırçası, diş fırçası gibi nesi varsa el torbasına koyularak ailesine gönderildi.
Mehmet adında bir arkadaşımız vardı. Tam olarak hatırlayamıyorum soyadı Ertürk veya Şentürk’tü. Torbalı kazasının bir köyündenmiş. Babası olmadığını, yaşlı bir anacığının olduğunu, çok yoksul olduklarını, yazın tarlalarda yevmiyeci olarak çalışıp geçimlerini sağladıklarını anlatırdı. Kore’de, ayda verilen 5 dolar maaşın bir sentini harcamazdı. Sigara içmediğinden, aldığı günlük sigarasını da Korelilere satar para biriktirirdi. Ayrıca Türkiye’de 5 Amerikan doları ile (62) altmış iki kuruş er maaşı da adına banka hesabına yatıyordu. Vatana dönüşte ufak bir tarla, bir de inek alacağını, tarlayı sürüp ekerek nafakalarını sağlayarak, anacığını rahat ettireceğini anlatırdı. Bir gün yine her zamanki gibi arkadaşlar göreve gittiler döndüklerinde Mehmed’in keskin virajı dönemeyerek, aracının devrildiğini ve başının ezildiğini söylediler. Daha sonra sıhhiyeler gelerek, Mehmed’in naaş’ını götürdüklerini anlattılar. Çok üzüldük. Gelecek hakkındaki hayaller, tükenen bir nefes gibi yaad ellerde son buldu. Acaba biriktirmek istediği o birkaç dolar, tek oğlunu yaban ellerde kaybetmiş olan o yaşlı, yoksul anacığına ulaştı mı? Bunu hep merak etmişimdir.
Kore Gazisi Çavuş Mehmet Aziz Erkmen'in
TEREF