20 Eylül 1519'da, Macellan, Endonezya Baharat Adaları'na batıdan bir deniz yolu bulma ümidiyle, İspanya'dan yola çıktı. Beş gemi ve 270 adamla...
Önce Batı Afrika, sonra Brezilya. Pasifik'e geçecek bir boğaz aramaya başladı. Bulamadıkça isyanlar çıktı. Macellan, kaptanlardan birini idam ettirdi, diğerini ise San Julian'da karada bırakıp gitti.
21 Ekim'de bir boğaz keşfetti. Şimdilerde adı "Macellan Boğazı" olan, Güney Amerika'nın en güney ucundaki o geçit. Tehlikeli boğazı 38 günde geçtikten sonra, boğazın diğer ucunda okyanusu gören Macellan sevinçten ağlamaya başladı. Karşısına çıkan bu yeni okyanus ise o kadar sakin ve durgundu ki ona Latince "sakin deniz" anlamına gelen "Mare Pacificum" yani Pasifik adını verdi..
Ama bu sevinç gözyaşları, durgun okyanus falan bir yere kadar iyi hissettiriyordu insanı gemide; herkes açtı, hastalıklar başlamıştı ve hayatta kalabilmek için teçhizatlardaki deri parçalarını çiğniyorlar, kemerlerini yiyorlardı. "Dünyanın çevresini dolaşan ilk gemi seferi" gerçekleşmiş olacaktı bu yolculuğun sonunda ama filodaki gemilerden geriye kalan sadece "Victoria" adlı gemi ve 270 kişilik mürettebattan sağ dönen de 18 kişi olacaktı..
Ayrıca Macellan da Filipinler'de girdikleri bir çatışmada zehirli bir okla vurulacak ve yoldaşları tarafından ölüme terk edilecekti.
Fakat Macellan'ın hayatı, gemiler ve insanlar gibi kaybolan başka bir şey daha çıkacaktı ortaya: Juan Sebastian Elcano kumandasındaki 18 denizcinin hayatından bir gün eksilmişti.
6 Eylül 1522'de İspanya'ya vardıklarında, kendi takvimleriyle karadaki insanların takvimi arasında bir gün fark vardı. Çünkü sürekli batıya doğru yolculuk etmişlerdi..
(KAAN KOÇ, "Geçerken Devrilenler-11", KAFA dergisi, Eylül-2025)