10 iyun 1886-cı ildə həkimlər şurası Bavariya kralı II Lüdviqi dəli elan etdi. Üç gün sonra kral göldə boğuldu. Onun 40 yaşı var idi. Bəziləri onu "nağıl" kralı, digərləri "ay kralı", digərləri isə "dəli" adlandırırdılar. O, hər üç ləqəbi eyni şeyə görə qazandı: sənətə olan sevgisi, Rixard Vaqneri himayə etməsi və xəzinəni az qala məhv edən möhtəşəm memarlıq layihələrinə olan ehtirası.
Bavariya aristokratiyasının Lüdviqi sevməməsi üçün yaxşı səbəbi var idi: o, siyasətdə və ya müharibələrdə iştirak etmirdi, əsasən mədəniyyətə və yeni romantik qəsrlərin tikintisinə diqqət yetirirdi. O, bəlkə də ən siyasətdən kənar kral idi, xəyallarda, poeziyada və operada yaşayırdı. İş o yerə çatdı ki, o, özünü Noyşvanştayn qəsrində qaynar dünyadan təcrid etdi və cəmiyyətdən demək olar ki, tamamilə təcrid olunmuş vəziyyətdə yaşadı. 10 iyun 1886-cı ildə həkimlər şurası onu dəli elan etdi. Üç gün sonra Lüdviq və həkimi gəzintiyə çıxdılar. Onlar heç vaxt evə qayıtmadılar. Onların cəsədləri bir neçə saat sonra göldə tapıldı. Kral və həkim geyinmişdilər və üzmək niyyətində deyildilər. Bəzi müasirləri Lüdviqin özünü boğmağa cəhd etdiyinə və həkimin onu xilas etməyə çalışarkən öldüyünə inanırdılar. Başqa bir versiyaya görə, hər iki kişi öldürülüb və cəsədləri göldə gizlədilib.

Pol Verlayn Lüdviqi "bu əsrin yeganə əsl kralı" adlandırıb. Bavariyalılar əmindirlər ki, heç kimdən daha yaxşı kral olmayıb. Bu gün Almaniyada onun pərəstişkarlarına həsr olunmuş 60-dan çox klub yaradılıb.
Fotoşəkillərdə Bavariyalı Lüdviq və onun geridə qoyduğu qalalar: Noyşvanştayn, Linderhof və Herrenxiemzee göstərilir.
Tair Azadov