Çində bir hökmdar ictimaiyyətin reaksiyasını ölçmək istəyirdi.
Bunu etmək üçün əsas yola böyük bir qaya qoydu və yolu tamamilə bağladı. Sonra bir ağacın arxasında bir gözətçi gizlətdi və ondan baş verənləri müşahidə etməsini istədi.
Yoldan keçən ilk şəxs şəhərdən olan varlı bir tacir idi.
O, qayanı gördü, üzünü turşutdu və onu kimin qoyduğunu bilmədən ucadan mızıldandı: "Nə məsuliyyətsizlik! Bunu edən cəzalandırılmalıdır!" Daşı itələmək əvəzinə, onun ətrafından keçdi və şikayət etməyə getdi.
Sonra bir tikinti işçisi gəldi. O da eyni şeyi etdi, amma səsi daha sakit idi, çünki ölkədəki yeri "kiçik" idi.
Sonra üç gənc keçdi. Həyatda kim olduqlarını hələ tapmamış, lakin hər şey haqqında fikirləri olan gənclər... Qayanı "cəhalət", "axmaqlıq" və "nizamsızlıq" adlandıraraq lağa qoydular.
Sonra heç nə etmədən evə qayıtdılar.
İki gün sonra kasıb bir fermer gəldi. Danışmadı. Qışqırmadı. Şikayət etmədi.
Qollarını çırmaladı. Daşı itələməyə başladı. Yoldan keçənlərdən kömək istədi. Əvvəlcə tərəddüd edənlər sonra cəsarətləndilər. Birlikdə daşı yoldan kənara çəkdilər.
Daşı qaldıranda altında bir sandıq tapdılar.
Sandığın içərisində qızıl və bir qeyd vardı: "Bu daşı qaldıran şəxsə mükafat, çünki problemlər haqqında danışmaqdansa, həll etməklə məşğuldur."
Hekayənin əxlaqi:
Həyatımıza gələn bir çox problem qışqırmağı, şikayət etməyi və günahlandırmağı seçdiyimiz üçün böyüyür.
Paloetos
TEREF