Bazı Türk karşıtlarına göre bu isim Sanskritçe kökenlidir. Aslında ise tanrıça Turan, Sanskrit panteonuna Aryan Türkler tarafından dahil edilmiş, Etrüskler tarafından Truva döneminde İtalya'ya götürülmüştür. Tanrıça Turan, ölü yakan Gebrlerin, yani Farsların atalarının poetik mitlerinde lanetle, Etrüsk mitlerinde ise sevgiyle anılır. Eğer Turan onların tanrıçası olsaydı, bizim gibi onu severlerdi; adına lanetler yağdırmazlardı.
Etrüsk panteonunda Turan, güzellik ve sanat tanrıçasıdır. O, aynı zamanda küçük çocukları ve baharın gelişini koruyordu. Akademik Marr, henüz 1927 yılında "Yafet Topluluğu" dergisinde yayımladığı "İştar" adlı makalesinde, Turan'ın özellikleriyle Satürn'e karşılık geldiğini kanıtlamıştır. Ancak o, çok kabileli Hellas (Yunan) panteonunda Satürn'den önce de vardı.
MÖ 1. bin yılın sonlarına ait Latince kroniklerde (yıllıklarda), Truva'dan İtalya'ya göç eden Turan evlatları "Turaniy" olarak adlandırılır. Sözcüğün kökü Turan'dır, "-iy" ise etnik aidiyet bildiren bir ektir. A. Traçevski, 1889 yılında Petersburg'da basılan "Antik Tarih" kitabında, Turan dilinin Ari ve Sami dillerine değil, Fin-Ugor dillerine akraba olduğunu yazar.
Onlar, Oğuz Han'ın önderliğinde MÖ 23. yüzyılda Mısır'ı ele geçirmiş; yılan ve kurbağayla beslenen yerlileri çöle sürerek Nil Vadisi'nde zengin bir kültür yaratmışlardı. Avrupalı ve Rus tarihçiler "Oğuz" sözcüğünü dillerine getiremiyor (telaffuz edemiyor), o tarihi şahsiyetin adını metinden "Aukuz" olarak okuyorlar. Ancak Mısır'da firavun olan Aukuz'un Türkçe "Han" unvanı taşıdığı gerçeğini inkâr edemiyorlar.
İrancıların sosyal medyada yaydığı uydurmalara inanmayın. Benim "Arilerin Türk Kökeni" kitabımı, "Bir Mısır Mitinde Güneşli Bakü" makalemi ve Murad Adci'nin eserlerini okuyun.
Prof. Dr. İlhami Cəfərsoy