Nílofar Ayoubi, babasının tüm çocukluğunu değiştirecek bir karar verdiği sırada henüz birkaç yaşındaydı: onu bir erkek çocuk gibi giydirmek.
1996 ile 2001 yılları arasındaydı; Afganistan ilk Taliban hükümeti altında yaşıyordu ve orada kız olmak, özgürce hareket etme, eğitim görme ya da bir erkek sizin sorumluluğunuzu üstlenmeden sadece var olma hakkı da dâhil olmak üzere neredeyse tüm hakları kaybetmek demekti.
Babası bunu ekonomik zorunluluktan ya da evde erkek çocuk olmadığı için yapmadı.
Bunu rejimin politikalarından nefret ettiği ve kızının, yasaların ondan esirgediği bir şeye sahip olmasını istediği için yaptı: özgürlük.
O dönemde dayatılan şeriat uyarınca, erkek bir geçimini sağlayanı olmayan bir kadın, bunu talep eden herhangi bir erkekle evlenmeye zorlanabilirdi. Onu gizlemek, özünde onu korumanın bir yoluydu.
Bu uygulamanın bir adı var: Daricede erkek çocuk gibi giyinmiş anlamına gelen «bacha posh» ve bu uygulama ilk kez 2010 yılında gazeteci Jenny Nordberg tarafından araştırıldı.
Nílofar, neredeyse on yıl boyunca bu ödünç kimlikle büyüdü ve bugün hikâyesi bize bazen bir kızı sevmenin, koca bir ülkeye itaatsizlik etmek anlamına geldiğini hatırlatıyor.
Pozitif