Türklerin en eski söylencelerinden biri olan Göktürk Mitolojisinde, biz Türk milletine adını veren ve adı “Türk” olan bir “Ata’dan” bahsedilir. Göktürklerin Aşina boyundan gelen bu Ata, ilk ateşi yakan ve Kögmen dağlarında milletini donmaktan kurtaran Atadır. Ve işte “O millet”, onu kendine “Baş” seçer ve adına TÜRK der.
Bu söylence, Göktürklerin 4-5. yüzyıllarda çok büyük bir savaş ve katliamdan kurtulduktan sonra, Göktürk Devletinin kuruluşunu anlatan bir mittir.
Milletler, din değiştirince kendi atalarını, yeni kabul ettikleri dinin atalarının soyuna bağlama gereği duyar.
Türkler Müslüman olduktan sonra Göktürklerin atası olan TÜRK'ü, Sami kökenli dinler olan Musevilik ve İslam söylencesindeki Nuh’un torunu, Yafesin soyuna bağlar. Yahudiler ve Araplar aynı ırktan yani Sami Irkından oldukları için mitolojileri de aynıdır. Yahudi mitlerinde Yefet, Arap mitlerinde Yafes olarak adlandırılır. Nuh söylencesinin en eski biçimi Sümer mitlerinde görülür. Sümerlerde Nuh, Ziusudra-Utnapiştim olarak anlatılır. Samiler bu Mit'i "Sami Olmayan" bir halk olan Sümerlerden almışlardır.
Oğuz Kağan destanı olarak bildiğimiz söylencede de, Oğuz Kağan Anasına "Müslüman olmazsan sütünü emmeyeceğim" der. Oğuz babasını da öldürür. Destanda geçen "Baba" figürü aslında Oğuz'un müslüman olmayan atalarını simgeler. Bir anlamda Oğuz Kağan, bir önceki dini figürleri yok eder ve Türk Milletini, yeni din olan İslamı geçmeyi teşvik eder. Elbette mitlerin en arkaik kökeninde, gerçek yaşamış Kahramanlar vardır. Fakat insan beynindeki her sıçrayış, savaşlar, felaketler, din değiştirme, "Kahraman Figürü" üzerine söylenen, yeni bir mit yaratır.
Mitolojiler destanlar ve efsaneler insan bilinçaltının en derin duygu merkezlerini öylesine etkiler ki, kitleleri bir anda harekete geçirebilir. Elbette mitolojileri üretenler, o toplumun bilinçaltındaki arketipleri bilen, mitolojileri destanları ve efsanelerie hakim, özel insanlardır.
Nuray Bilgili..
TEREF